104سلفىها - به همراه لشكرى عظيم حج گزارد و وى با امير كاروان مصرى، مصطفى جاويش برخورد تندى كرد و نسبت به بدعتهايى نظير طبلها و نىلبكها، كه به همراه خود آورده بودند و آنها را مىنواختند، اعتراض و سرزنش نمود.
«جبرتى» دربارۀ سخنانى كه ميان آن دو ردّ و بدل شد، چنين مىنويسد:
«. . . مسعود وهابى با لشكرى فراوان به مكه رسيد و حج را در ميان مردم، بىآن كه به كسى آسيبى برساند و در امنيت كامل و ارزانىِ ارزاق به جا آورد، سپس «مصطفى جاويش» امير كاروان مصرى را احضار كرد و بدو گفت: اين چوبدستىها و طبلهايى كه به همراه كاروان شما است، چه معنايى دارد؟ ! منظور او از چوبدستى، محمل بود.
اميرالحاج در جواب گفت: آنها طبق عادت، اشاره و علامت براى اجتماع مردم است. سعود گفت: پس از اين سال چنين چيزهايى را به حج نياور و اگر بياورى همه را آتش خواهم زد. . .» 1از آن سال بود كه ارسال جامه از سوى مصر متوقف شد تا اين كه دولت عثمانى بار ديگر نفوذ خود را بر سرزمينهاى مقدس گسترانيد و مصر مجدداً ارسال جامه را در موسم سال 1228 ه. از سر گرفت. 2گفتنى است، هنگامى كه مصر تهيه و ارسال جامه را از سرگرفت، هزينۀ آن را از محل درآمد وقف زمان سلطان سليمان قانونى صرف نكرد، بلكه از محل خزانۀ مصرى پرداخت. اين بدان جهت بود كه در سال 1228 ه. محمد على، والى مصر به تمامى اوقاف مصر دست گذاشت، به طورى كه حتى اوقاف جامۀ شريف كعبه و اوقاف حرمين شريفين نيز مستثنى نشد. او تمامى اوقاف مصر را به خزانه مصر وارد كرد. از آن پس ادارۀ ويژهاى به نام «اوقاف حرمين شريفين» به وجود آمد كه تمامى موارد وقف اين سرزمين، زير نظر آن قرار گرفت و پس از آن بود كه تمامى هزينههاى جامۀ كعبۀ مشرفه و موارد تخصيص يافته به حرمين شريفين؛ شامل خزانه و حبوبات و خوار و بارهاى گوناگون، همگى از محل خزانه مصرى تأمين مىگرديد.
بىشك اين گونه تصرفات از سوى محمد على، تجاوز و تعدى به اين وقف عظيم به شمار مىآمد كه در نتيجه، جامۀ كعبه و موارد ارسالى به حرمين شريفين،