88حسن، حسين، سيدالساجدين، ابوجعفر باقر، امام صادق و پدر من موسى عليهم السلام نيز خرما را دوست داشته‌اند. به همين دليل من نيز تمرى هستم. شيعيان ما نيز ثمر نخل را دوست دارند؛ زيرا كه خداوند آنها را از طينت ما خلق كرده است و دشمنان ما مسكر را دوست دارند؛ زيرا آنها را از آتش خلق كرده است.» 1تعداد قابل ملاحظه‌اى از احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله و اصحاب، گوياى ويژگى‌هاى منحصر خرماى مدينه و ثمرات آن است كه به نوعى بيانگر فضيلت خاص مدينه مى‌باشد. 2(از قضا يكى از نام‌هاى اين شهر «ذات النخل» مى‌باشد. 3در دورۀ اخير، تجار مدينه كه به كار فروش خرما در بازار اشتغال داشته‌اند، با استناد به اين قبيل روايات، از خرماى خود تعريف و تبليغ مى‌كردند. افزون بر اين، داستان‌هايى وجود دارد كه سمهودى و ديگران آورده‌اند كه برخى درخت‌هاى نخل، با پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام سخن گفته‌اند؛ چرا كه او پيامبر بوده و على عليه السلام وصى او. 4همچنين گفته مى‌شود، تعدادى از درختان نخلِ كهن كه سلمان فارسى به دستورپيامبر صلى الله عليه و آله كاشت، تا دورۀ اخير وجود داشته است. شايد در نتيجه فشار وهابى‌ها و نيز احترام زائران، به ويژه شيعيان و مخصوصاً شيعيان محلى نسبت به اين درختان، آنان درختان ياد شده را قطع كردند. 5به طور كلى اصطلاح نخاوله، نامى است جديد براى تمامى شيعيان امامى حجاز. همين طور كه اصطلاح «بحرانى» (ج: بَحارينه) با تسامح بر تمامى شيعيان منطقۀ شرقى وساحل‌خليج [ فارس ] و تعبير «متوالى» (ج: مَتاوله) بر تمامى شيعيان لبنان، اطلاق مى‌شود. 6و براى ساكنان وادى الفرع‌تابه امروز نام جَهَمى به كار مى‌رود. 7پى‌نوشتها: