166
المشاهد المشرّفة والوهابيّون (2)
تأليف شيخ محمدعلى سنقرى حائرى (1293-1378 ق.)
به كوشش رضا مختارى
[ ذكر قبابى كه اين جماعت خراب كرده‌اند ]
آيا چه جواب گويند اين خوارج، از خراب كردن بِقاع متبركه و قُباب و قبور و مشاهد مشرفه در حرمين، از بزرگان دين و ائمۀ مسلمين و حملۀ وحى و رسالت و اجر نبوّت حضرت ختمى‌مرتبت، و هتك حرمت آن حضرت، مثل قبه كه مشتمل است بر ضريح فاطمۀ زهرا و امام زين‌العابدين و امام محمد باقر و امام جعفر صادق، و قبر ابراهيم فرزند رسول خدا و قبۀ عبداللّه والد ماجد آن حضرت، و حمزه، عمّ آن سرور و عقيل و اسماعيل‌بن الامام جعفر الصادق و بيت‌الاحزان و قبّۀ زوجات و عمه‌هاى آن حضرت و قبۀ فاطمه بنت اسد والدۀ اميرالمؤمنين، و قبور بسيارى از صحابه و تابعين.
و آيا به چه چيز تمسك كردند از خراب كردن اين قباب طاهره؟ ! اگر مقصود خرابى ضريح و قبور بود، خراب كردن قُباب چرا و به چه وجه؟ اينها كه اصلاً مربوط به اين مقصود نبود؛ زيرا كه آنها ظلال و سايه‌افكن و محل آسايش نمازگزاران و زواران و صاردين و واردين است از صدمۀ آفتاب و باران و گرما و سرما در زمستان و تابستان؛ چنانچه معلقات و چراغ‌ها براى تلاوت‌كنندگان قرآن، و لوازم آسايش آنها و حلى و حلل لايقۀ به آن مثل حليۀ كعبه از شعائر اسلامى است در مقابل اغيار كفار و اجانب ملل، و از صدر اسلام