124«مرآة مدينه» و جلد سوّم «مرآة جزيرة العرب» نامبردار است و به ترتيب در سال‌هاى 1301 ه. ق. ، 1304 ه. ق. و 1306 ه. ق. در چاپخانۀ «سنده» قسطنطنيۀ - استانبول تركيه - به زبان تركى اسلامبولى به چاپ رسيده است.
پيش از اين در چند شمارۀ ميقات بخش‌هايى از اين تأليف ارزشمند رابه چاپ رسانده‌ايم واينك توجّه خوانندگان محترم را به بخشى ديگر مربوط به ساختمان‌سازى در اطراف كعبه جلب مى‌نماييم:
صورت سيّم
در ازمنۀ سابقه، در داخل شهر مقدّس مكّۀ معظمه، تأسيس بنايى كه از ابنيۀ مشرّفه «كعبة اللّٰه» مرتفع‌تر بشود، بر حسب قاعدۀ متداوله 1(قاعدةً) ممنوع بود، و از حجاج چنان مسموع مى‌شد كه كسانى كه با اين اصول مخالفت مى‌كردند، عمارات آنها در اندك مدّت منهدم و خراب مى‌گرديد (مى‌شد) . و چون اين عادت در ميان اهل «مكّه» ، حكم يك اعتقاد عمومى را داشت، لهذا مردم سعى داشتند كه ابنيۀ آنها از بيت معظم بلندتر نشود و كسانى كه در ضدّ اين اعتقاد بوده و به بناى ابنيۀ مرتفع را جسارت مى‌كردند، در ظرف زمان قليل ويران مى‌شد و آنهايى هم كه اين را مى‌ديدند بناى عقايد خودشان را زيادتر تقويت مى‌نمودند.
اين اعتقاد اهل مكّه در صدر اسلام هم مدّتى «معتقد عليه» 2بود، و حتّى «شيبة بن عثمان» بالاى جبل «ابى‌قبيس» رفته، تخريب ابنيه‌اى را كه از بيت اللّٰه بلندتر بودند امر نمود (كرد) .
و «محمّد بن على بن عبداللّٰه بن عبّاس» نيز خانه‌اى را كه در جادّۀ «مسعاى شريف» (معبر شريف) در مقابل حرم محترم ساخته بود، همّت و سعى داشت كه از ابنيۀ مسعودۀ «بيت اللّٰه» بلندتر (مرتفع) نشود.
اهالى «مكه» اين اعتقاد را كه در حق ابنيۀ مباركۀ «بيت اللّٰه» داشتند، هميشه حفظ و تحكيم مى‌نمودند. بنا به اعتقاد مشروح در «مكّۀ مكرّمه» در اعصار عديده 3بلندتر از بقيۀ «كعبۀ مكرّمه» بنايى ديده نشد و آن بقعۀ مقدّسه به علوّ و ارتفاع، مدّت زيادى از كافّۀ ابنيه 4ممتاز بوده است.
به اين جهت علماى اهل حرم، به اسم بيت اعظم «كعبه» اطلاق نموده و گفتند:
اين اسم شريف از «كعب» گرفته شده