107معروف است. روبروى آن در سمت چپ جاده، مسجد تازهسازى است كه دولت سعودى براى احرام بستن از آنجا - به اين عنوان كه محاذى ميقات است - ساخته، اما روزى كه ما به آنجا رسيديم مسجد، متروك و درِ آن بسته بود؛ زيرا، از آنجا كه زائران، يقين به محاذى بودن آن با ميقات ندارند، از آنجا محرم نمىشوند.
در فاصلۀ 110 كيلومترى مكه باز در سمت راست جاده ايستگاه پمپ بنزين ديگرى است كه پمپ بنزين «مجيرمه» ناميده مىشود و با مركز سعديه كه اندكى بعد از اين توضيح خواهيم داد، محاذى است.
در فاصلۀ 126 كيلومترى مكه، در سمت چپ جاده ايستگاه پمپ بنزين سوّمى وجود دارد كه به «ايستگاه ميقات» معروف است؛ زيرا محاذى ميقات يلملم است و تابلويى كه در كنار جاده نصب شده آن را نشان مىدهد. دراين محلمسجدى است از خشت و گل كه در اين اواخر ساختهاند و نيز مسجدى نوساز وبه سبك امروزىكه دولت عربستان ساختهاست. در اين محل چند باب دستشويى و دوش نيز به منظور غسل حجاج به چشم مىخورد كه به سبك ابتدايى و از چوب عادى ساخته شده است و آب آنها با دست، از مخزنهاى حلبى كه نزديك قهوهخانه قرار دارد تأمين مىشود.
همچنين قهوهخانهها و غذاخوريها و فروشگاههاى متعددِ مواد غذايى و حولۀ احرام موجود است كه همه به شكل محلى و ابتدايى است.
ساعت ده پيش از ظهر به ايستگاه پمپ بنزيل طَفيل - كه پيشتر ياد كردم - رسيديم و نرسيده به مسجدى كه درِ آن بسته بود، در قسمت چپ جادۀ عمومى، به يك راه فرعى پيچيديم كه جادۀ خاكى بود.
البته كمى صاف و هموار كرده بودند.
در اين جاده كه به طرف راست مىرفت، پيش رفتيم و پس از طى مسافت اندكى، جاده، به وادى يلملم سرازير شد.
پس از طى حدود 25 كيلومتر مسافت به منطقۀ سعديه رسيديم. در اين منطقه در كنار راست وادى، باغى را مشاهدۀ كرديم كه متعلق به يكى از اهالى مكه بود. اين مطلب را شخصى كه سرگرم آبيارى باغ بود به ما گفت. در نزديكى كنارۀ چپ وادى چاه قديمى و عميقى را ديديم كه پمپ برقى بر فراز آن نصب شده بود و آب چاه را كشيده به مخزنهايى كه در كنارۀ چپ وادى نصب شده بود، منتقل مىكرد. در داخل چاه، در جهت مخالف قبله، سنگى در نزديكى دهانۀ