90و در زير آيت جليلۀ مذكوره تاريخ آتى نيز نوشته شد:
تاريخ اللوح
اللّوح ذالما سترمّ مجدداً
پس از آن كه پردۀ شريفه مذكوره را تعليق كردند، كسوۀ عتيقه را پايان آورده و ستّارهاى تازه را آويختند؛ چنان كه بعد از اين در محلّ خود مذكور خواهد شد، در ميان سلاطين و ملوك عادت بر آن جارى شده بود كه هر گاه كسوۀ مباركه بيتاللّٰه را تجديد مىكردند عتيق و كهنۀ او را در ميان خدام بيتاللّٰه تقسيم مىنمودند وليكن شريف عبداللّٰه و مفتاح دار و عموم خدّام بيتاللّٰه در مقابل سعى و همتى كه از رضوان آقا در خصوص عمارت ابنيۀ مسعودۀ بيتاللّٰه ديده بودند و كسانى كه هميشه از اين كسوه حق داشتند حق خود را رضوان آقا هديه و هبه نموده و كيفيت را به خود مشاراليه گفته و در قبول آن اصرار و ابرام نمودند. مشاراليه هم اين تكليف خدام را به امتنان پذيرفته و به خدام بيتاللّٰه چهل هزار لير هديه و احسان نمود كه در ميان خودشان توزيع و تقسيم نمايند. رضوان آقا نيز همان ستارۀ شريفه را هنگامى كه به حضور سلطانى مىرسيد پيشكش كرده و مظهر التفات اعلى حضرت سلطانى گرديد.
روز پنجم شهر شوال بيت شريف را باز نمودند و رجال و زنان داخل شده و به وظايف عبوديت و بندگى خويش اقدام نمودند.