152على بن ابىطالب - عليهالسلام -.
السيد جعفر المكّنىٰ به ابو محمد، از اولاد حسن مثنى است. و پسران او السيد عيسىٰ و اميرحسن ابوالفتوح و امير عبداللّٰه تاجالمعالى، امير حمزة بن ادهاش از اولاد موسىٰ الجون بود.
امير محمد الملقب بتاج المعالى، ابو فليت قاسم بن تاج المعالى، امير قطبالدين عيسى، مكنز بن عيسىٰ، منصور برادر آن، امير قتادة بن السيد ادريس، حسن بن قتاده، ابو راجح بن قتاده، ابو سعيد حسن بن على، مير نجمالدين محمّد، مدتى حكمرانى كرد و بسيار معمّر شد، به قرار سى پسر داشت.
أبوالغيث بن ابونمىٰ، سيد خميصه، سيد ابوعراره، سيد عزالدين بسيار سيد متقى و عادل و حكمران و سايس بود. سيد بدرالدين عجلان عموماً در مقابر مزبور مدفونند. (ص 66)
حمر الأول من كتاب جغرافي المشاهد بيدالفقير سيد باقر بن سيد مرتضى الخلخالى سنة 1327 ه.
حرم دوّم: مدينه
جغرافياى مدينۀ منوره و شرح
مشاهد آن
امير عضدالدوله كه از سلاطين ديالمه بود، دورشهر را بارو كشيد. شهرى است كوچك، الحال سه هزار و هفتصد خانه در اوست، نفوس آنجا بنا به تحرير اساتيد جغرافيا، پنجاههزار نفر است، اگر چه آن شهر قصبه مانند است و لكن شأن آن بلند است، براى اين كه در آن بلدۀ مباركه، روضة مطهرۀ پيغمبر ما محمد المصطفى - ص - مىباشد. هوايش بغايت گرم است.
نخلستانش بسيار، آبش سازگار و حصارش از آجر بغايت استوار و خرماى بَرْدِى و عَجْوه در آنجا بهتر از بلاد ديگر بُوَد. و مردمش لاغر و اسمرو از متاع ملاحت بهرهور و اكثر ايشان سوداگر و پيلهورند. عموماً شافعى مذهب و ديگر حنفى و شيعۀ اماميه در مدينه و در نواحى آن بسيارند و جمعى از ايشان سادات آل نسب و شرفاى صاحب حسباند. و از خواص آنجاست كه غريب بدان شهر رود بوى خوش شنود. و نخلستان آنجا مشروب آب چاه و باران است. (صص 100 - 99)
2) در اطراف آن مسجد، مدارس و خانقاه بسيار است و بناى خير بىشمار؛ از جمله امير چوپان در غربى آن، مدرسه و حمّامى ساخت. پيش از آن حمامى در مدينه نبود. (ص 101)
3) حدّ مسجد رسول اللّٰه، الى