105ساكنان اين ناحيه را داشتهاند و به همين دليل منطقه وسيعترى را هم در دست داشتهاند؛ به طورى كه به صورت يك طوقه، بنى عبداشهل را از شمال، غرب و جنوب احاطه كرده بودند 1. اين بعد از توسعه، به صورت تدريجى و حاصل گستردگى جمعيت آنها بوده است. اين مطلب را از نقلهايى كه مطرى و سمهودى آوردهاند، استنباط كردهايم.
مطرى مىگويد: كه داربنى عبداشهل در سمت قبله و دار بنى ظفر جانب حرۀ شرقى بوده 2.
سمهودى مىنويسد: منازل بنى عبداشهل در سمت منازل بنى ظفر در سمت شامى - شمالى - آن مىباشد. 3افزون بر اينها بايد اين نقل را نيز توجه كرد كه مسجد بنوظفر كه به «مسجد البغله» شهرت دارد، در شرق بقيع به سمت حرۀ شرقى بوده، 4يعنى منازل بنى ظفر همچنان تا غرب منازل بنى عبداشهل امتداد داشته است. اين وضع ما را به اين نكته رهنمون مىكند كه منازل اين دو طايفه در يك منطقه و از نظر اموال و خانهها داخل در يكديگر بوده است. شايد به همين دليل است كه در نقلى آمده است: «رسول خدا - ص - از خانهاى از خانههاى انصار، از بنى عبداشهل و بنى ظفر گذشت. 5»
اما منازل بنىحارثه، تا قسمت شمالى منازل بنى عبداشهل و منازل بنى ظفر تا وادى قنات در شمال مدينه امتداد داشته است. 6گويند كه آنها از منطقهشان به غرب مشهد حمزه - جايى كه معروف به يثرب بوده - منتقل شدهاند و اين به دليل جنگى بوده كه ميان آنها از يك سو و بنى عبداشهل و بنى ظفر از سوى ديگر رخ داده است. 7منازل بنىمعاويه كه به آن «قريه بنى معاويه» هم گفته مىشود، 8در غرب منازل بنى عبداشهل و بنى ظفر بوده، 9چنانكه مسجد بنىمعاويه كه همان مسجد الاجابه است در شمال بقيع، در سمت چپ كسى است كه به سوى عُريْض مىرود. 10جنوب منطقۀ مورد بحث - منازل برخى از اوسيان - منطقۀ عوالى قرار دارد كه جنوب مدينه مىباشد. در آنجا، در فصل باران در شمارى از شِعبها و واديها - كه به نام برخى اشاره كرديم - و مشهورترين آنها دو وادى مذينيب و مهزور بوده و منازل بنى قريظه و بنى نضير در كنار آنهاست، آب به جريان مىافتد. 11بنىنضير در وادى مذينيب و بنىقريظه در كنار وادى مهزور سكونت داشتند. 12در ميان يهوديان، در اين ناحيه، برخى از طوايف اوس و خزرج مثل