100مسطحى قرار گرفته باشد در پايان كوه اوّل سنگچين به شكل مستطيل روبروى كوه بعدى مىگذارند تا اشاره به نشانۀ بعدى باشد؛ به همين خاطر نشانههاى مستطيلى اين گونه، فراوان ديده مىشود كه دهها علامت از اين دست را شناسايى و قبلاً توصيف كردهايم. طول اين نشانههاى مستطيلى برپايۀ نياز بين 10 تا 50 متر است و در صورتى كه كوه مقابل چند شاخه باشد بر روى شاخههايى كه مسير حدود از آن عبور نمىكند يك علامت هلالى از سنگ گذاشتهاند تا شخص متوجّه شود كه مسير حدود از آن نمىگذرد.
ج: در مواردى براساس مقتضاى محيط، نشان مستطيل و هلالى نگذاشتهاند و در عوض حجم نشانه را بزرگ گرفتهاند و مثلاً به جاى يك متر نشانى با دو يا سه متر حجم قرار داده و در كوه مقابل نيز شبيه به آن درست كردهاند.
د: در مواردى نيز از هيچكدام از دو شيوۀ فوق بهره نگرفتهاند بلكه به گذاشتن يك نشان بزرگ بر قلّه كوه، بسنده كردهاند. قطر اين نشانهها بين پنج تا ده متر است و در طرف مقابل نيز چنينن نشانهاى گذاشتهاند. ساخت اين نوع علائم از ديگر علائم فرق مىكند؛ اطراف قلّۀ كوه را مىكندند تا پى اين قبيل نشانه را بگذارند و نوك كوه در وسط اين نشانهها مىماند و با سنگهاى بزرگ سنگچين مىكردند؛ بگونهاى كه قلّه كوه در سنگچين دايرهاى قرار مىگرفت و سنگچين جزئى از قله كوه مىگشت. گذشتگان ما - كه خداى رحتمشان كند - چنين شيوۀ علمى موفق براى توضيح مسير «علائم» بكارگرفتهاند - خداوند به حرمت حرمش خيرشان دهد! -
به همين علّت مىتوان گفت كه جويندۀ حدود حرم، گاه نيازى به راهنما ندارد؛ زيرا رهنمايش بقاياى همين نشانههاى فراوان است كه از هر راهنمايى راستر و قابل اعتمادتر است.
چه بايد كرد؟
در تداوم خدمت به حرم شريف چه بايد كرد؟ اينك بعضى از پيشنهادات محقق را يادآور مىشويم:
1 - اقدام سريع در نصف نشانۀ بزرگراه جدّه بر بالاى كوه «ريع الحمار» ؛ يعنى جاى نشانه از محل علامت سفيد كوچكى كه به راهنمايى بعضى از راهنمايان گذاشته شده به عقب برده شود؛ زيرا مرسوم گذاشتن نشانه بر بالاى گردنه است و نه مسيل آن.