146مىگويد: احتمالاً اين كوچه قديمىترين محلۀ مكه است.
او سپس به «حارةالصفا» كه در نزديكى خيابان صفا و مروه قرار دارد، اشاره مىكند و مىگويد: در اين كوچه خانههاى زيبايى است كه معمولاً در موسم حج حاجيان ثروتمند در آن سكونت مىگزينند. او در اشاره به صفا و مروه، آن را به بازار استانبول تشبيه مىكند، آنهم بخاطر مغازههاى زيادى كه فروشندگان آن تركان عثمانى و اروپايى بودهاند و اين فروشندگان انواع لباسهاى تركى و شمشيرهاى زيبا و ساعتهاى انگليسى اعلا و قرآنهايى نفيس را به خريداران عرضه مىكردند، همچنين آشپزان و اغذيه فروشان ترك، انواع و اقسام اغذيۀ تركى را مىفروختند. اينان برخى خوردنيها و شرينيجات را قبل از ظهر، و كباب و ديگر اغذيۀ ساخته شده از گوشت بريان را براى بعد از ظهر و فرنى را نزديك به غروب به مشتريان خود مىدادند.
همچنين در آنجا تعداد زيادى قهوهخانه وجود دارد كه از ساعت 3 بامداد تا يازده شب، در آن جمعيت موج مىزند، بورخارت مىگويد: آنچه كه مايۀ تعجب است اين است كه چند مغازه به فروش مشروبات الكلى - البته آنهم فقط در شب - مىپردازند! و يك نوع از اين شراب از كشمش تخمير نشده به عمل مىآيد كه - برغم مخلوط نمودن مقدار زيادى آب با آن - اثر بسيار قوى دارد، و نوع ديگر آن بنام «بوزه» مىباشد كه مقدارى ادويهجات در آن مخلوط شده است.
بورخارت مىگويد: صفا و مروه ( \ مَسعى) جايى است كه عامۀ مردم در آن تردد مىكنند؛ از اين رو در آن عقوبتهاى علنى نظير اعدام تنفيذ مىگردد و در مدتى كه بورخارت در مكه بود شاهد گردن زدن يكى از مردم بوده است. اين حكم پس از آن به اجرا درآمد كه قاضى او را به جرم سرقت معادل 200 پوند انگليسى از يك حاجى ترك محكوم نموده بود.
بورخارت مىگويد: در منتهىاليه مروه خانهاى وجود دارد كه مسكن عباس عموى پيامبر - ص - بوده است، همچنين تعدادى مغازه وجود دارد كه در آن آرايشگران به تراشيدن سر حجاج پس از انجام سعى مىپردازند. و در اين خيابان خريد و فروشهاى روزانۀ فراوانى انجام مىگيرد كه مردم به خريد مايحتاج خود مىپردازند. و در نزديكى اين خيابان بركه و سقاخانهاى است كه آن را سلطان سليمان قانونى براى مشروب نمودن حجاج بنا نموده و آب آن را از قنات معروف مكه تأمين كرده است. در سمت مشرق منتهىاليه مروه «السويقه» قرار