165ملحه از ناحيۀ شرق تا جنوب عرفات، كه راه طائف در آن قرار گرفته، امتداد دارد. 1در قسمت جنوب، سلسله كوههاى سياهى است كه بارزترين آنها «ام الرضوم» است. 2و در ناحيۀ مغرب و شمال غربى آن «وادى عرنه» قرار دارد كه خارج از محدودۀ وقوف است. 3عرفات كه خود بين مكه و طائف قرار گرفته، 4از جنوب به «وادى نعمان» متصل است كه تا وادى عرنه در جنوب غربى، امتداد دارد. 5در وادى نعمان مزرعههاى خوبى بوده و شاعران به مديحهسرايى آن پرداختهاند. 6از سعيد بن جبير به نقل از ابن عباس نقل شده است كه در اين مكان عهد و ميثاق از فرزندان آدم گرفته شد. 7در رابطه با حدود و مرز عرفات از ابوبصير و معاوية بن عمار از حضرت امام جعفر صادق - ع - چنين نقل شده است:
«و حدّ عرفات من المأزمين الى أقصى الموقف» 8؛ «حد عرفات از مأزمان تا آخرين جاى وقوف است.»
در روايتى ديگر از معاوية بن عمار به نقل از آن حضرت آمده است:
«و حدّ عرفه من بطن عرنة و ثوية و نمرة الى ذىالمجاز، و خلف الجبل موقف» 9؛ «حد عرفه از بطن عرنه و ثويه و نمره تا ذوالمجاز مىباشد، و پشت كوه (جبلالرحمه) موقف است.»
سماعة بن مهران نيز از رئيس مذهب شيعه حضرت امام جعفر صادق - ع - روايت كرده است:
«. . . و اتفق الأراك و نمرة و هى بطن عرنة و ثوية و ذاالمجاز، فانّه ليس من عرفة» 10؛ «از وقوف در اراك و نمره، كه بطن عرنه است، و ثويه و ذوالمجاز بپرهيز كه آنها از عرفات شمرده نمىشوند.»
از بيان اقوال و توضيحات ديگر در بيان محدودۀ مكان، به خاطر دورى از اطناب مىگذريم و عزيزان را به مدارك بحث ارجاع مىدهيم. 11گذرى در عرفات و چشماندازى ديگر
و اينك برآنيم تا نام برخى از مكانهايى را كه به هنگام حركت از سمت مزدلفه (مشعرالحرام) به جانب عرفات به چشم مىخورد، به ترتيب آنچه را كه مىبينيم و يا جايگاه