143بسته نمى‌شود. و شايد دليل آن تفكيك‌ناپذيرى اماكن بوده، و با اين استعمال گوئى هر جزئى از اين سرزمين را عرفه دانسته‌اند. ¹فرّاء گفته است: عرفات اگر چه به صورت جمع آمده، ليكن معرفه است و دليل معرفه بودن‌اش نيز آن است كه الف و لام بر آن داخل نشود. ²اخفش نيز گفته است: عرفات بدان‌جهت منصرف است كه تاء را به منزلۀ ياء و واو در مُسْلِمين و مُسلِمُون، و تنوين را به منزلۀ «نون» قرار داده‌اند و آنگاه كه به صورت اسم استعمال گردد، اعراب آن به همان حال باقى مى‌ماند. ³جوهرى همچنين گفته است: اين گفته مردم «نَزَلْنٰا عَرَفَةَ» و عرفه بصورت مفرد آمده، اين استعمال همچون «مُوَلَّدٍ» است و عربى خالص و محض نمى‌باشد. ⁴نامگذارى عرفات

در اين كه چرا عرفات را بدين اسم خوانده‌اند، اختلاف نظر وجود دارد:

1 - برخى گفته‌اند: آدم و حوا پس از رانده شدن از بهشت و فرود آمدن بر زمين، در اين سرزمين يكديگر را ملاقات نموده، همديگر را شناختند؛ از اين رو آنجا را عرفات ناميده‌اند. ⁵2 - گروهى ديگر عقيده دارند: از آن رو اين سرزمين را عرفات گويند كه مردم در آن به گناهان خود اعتراف مى‌كنند. ⁶3 - امام صادق - عليه‌السلام - (در روايتى طولانى) پس از بيان ماجراى فرود آمدن آدم - ع - در عرفات و همراهى نمودن جبرئيل با ايشان، فرمودند:

«جبرئيل به آدم گفت: هنگامى كه خورشيد غروب كرد، هفت مرتبه به گناه خود اعتراف كن و هفت مرتبه نيز توبه و طلب آمرزش نما. و آدم چنين كرد، پس آنجا عرفات ناميده شد؛ زيرا آدم در آن، به گناه خود اعتراف نمود و براى فرزندان او نيز سنت شد كه [ در اين سرزمين ] به گناهان خود اعتراف كرده، از خداوند آمرزش بخواهند، همانگونه كه آدم چنان كرد. . .» ⁷در روايتى ديگر، معاوية بن عمار گفته است: از امام صادق - ع - پرسيدم: چرا عرفات را عرفات ناميده‌اند؟ فرمود: جبرائيل همراه با ابراهيم روز عرفه بيرون شد، پس به هنگام غروب