112كثير و مجاهد ختم كردم. ابن كثير به زبان عربى بيش از مجاهد تسلط داشت و تا هنگام وفات، امام قاريان مكه بود. ¹

2 - نافع

ابو عبداللّٰه نافع بن أبى نعيم مدنى، مكنٰى به «ابو رُويم» مى‌باشد. طبق روايت اصمعى و نيز حافظ ابى نعيم (در تاريخ اصفهان) و ابن نديم، نافع اصفهانى الأصل بود و در مدينه مى‌زيست و در همانجا به سال 176 يا 196 هجرى قمرى درگذشت.

ابن جزرى مى‌نويسد: نافع يكى از قرّاء سبعه و عالمى نام‌آور و ثقه و صالح و از اهالى اصفهان مى‌باشد و قراءت را از جماعتى كه به هفتاد نفر مى‌رسد فرا گرفته است. ²

3 - احمد بن اقبال قزوينى مكّى

وى بهمراه پدر سالها در مكه اقامت گزيد و جمعى از فضلاى وقت؛ همانند ابنِ عساكر و ابن خليل و دلاصى را درك كرد. درباره‌اش گفته شده كه همانند او كم ديده شده كه بر اقراء آنهمه صبر و حوصله از خود نشان داده باشد. ³

4 - احمد الشريف خراسانى

سخاوى پس از اعطاى لقب «مقرىء» به احمد شريف خراسانى، مى‌گويد:

«كان ديناً خيراً مقرئاً مقيماً برباط الشيرازى. . . .» ⁴

5 - ابو عبداللّٰه كازرينى

محمد بن حسين بن محمد بن آذر بن بهرام فارسى ابو عبداللّٰه كازرينى مقرىء اهل مكه. ⁵

6 - احمد بن محمد بن عبداللّٰه فارسى، مقرىء مكه. ⁶

7- صالح بن محمود اصبهانى

يكى از مقرئين به قراءات سبع و مدرسين در مسجدالحرام بوده است. ⁷