98قرار دارد [داخل چاه نموده] از آب زمزم نوشيد، و به برخى قسمتهاى بدن خود نيز آب ريخت.
وى همچنين گفته است: كسانى كه با آن حضرت در سالهاى بعد به حج آمده بودند، امام را ديدهاند كه همانگونه عمل مىكرده است. 1در روايت ديگرى امام صادق - ع - فرمودهاند: مستحب است از دلوى كه روبروى حجر قرار دارد يك يا دو دلو آب كشيده، از آن بنوشند و بر سر و بدن خود بريزند. 2امام صادق - ع - نيز فرمود: به من خبر رسيده كه پيامبر - ص - آن هنگام كه به زمزم نگريست فرمود: اگر براى امّت من مشقّت و رنج نمىداشت [از آنان مىخواستم] تا يك دلو يا دو دلو از زمزم آب برگيرند. 3امام سجاد - ع - به شبلى آموختند تا بر سر زمزم باخداى خويش پيمان ببندد كه چشم از گناه و معصيت بپوشاند، و اين خود راز ديگرى براى اين چمشه جوشيده در كنار بيتاللهالحرام است.
ابن عباس را عادت بر اين بود كه هرگاه مهمانى بر وى وارد مىشد، آب زمزم به او هديه مىداد. 4برخى از علاقمندان به پيامبر اكرم - ص - آن زمان كه آن حضرت در مدينه سكونت داشتند، آب زمزم براى ايشان سوغات مىبردند.
ابن قيّم در باب طبّ نوشته است: آب زمزم برترين و شريفترين و گرامىترين آبهاست و نيز دوست داشتنىترين و پربهاترين آن نزد مردم است، اين آب «هزمۀ جبريل» - معرفى شده جبرائيل - و «سيراب كنندۀ اسماعيل» است. 5عبدالله بن مبارك گفته است: بارها شفا يافتن از آب زمزم را خود تجربه كرده، و از ديگران نيز مطالب شگفتآورى در اين زمينه شنيدهام. 6اينگونه اظهارنظرها را رواياتى چون «ماء زمزم لما شرب له» و احاديثى اين چنين، تأييد مىكند و سنّت نيكوى حجگزاران نيز از گذشته تاكنون بر اين بوده، كه پس از انجام اعمال بعنوان تبرّك مقدارى از آب زمزم با خود به همراه مىبرند. عايشه گفته است: رسول خدا - ص - با مشك و برخى وسائل ديگر آب زمزم را حمل نموده، به بيماران مىنوشاند و يا بر آنان مىريخت. 7برخى از زائران نيز پارچههاى سفيد رنگى را همراه خود به كنار زمزم آورده، آن را با