91الأبرار 118 - سقيا اللّه اسماعيل 19 - لاشرق 20- لاتدم 21 - هى بركه 22 - سيدّه 23 - نافعه 24 - عونه 25 - بشرى 26 - صافيه 27 - عصمه 28 - سالمه 29 - ميمونه 30 - مباركه 31 - كافيه 32 - عافيه 33 - مغذّيه 34 - طاهره 35 - مفدّاه 36 - حرميه 37 - مرويه 38 - مؤنسه 39 - طيبه 40 - شُبّاعة العيال 41 - قرية النمل 42 - نقرة الغراب 43 - هزمة اسماعيل 44 - حفيرة العباس 2.
ابن برى براى زمزم تنها دوازده نام را برشمرده و «الرّاء» و «مكتومه» را نيز در شمار آن اسامى آورده است. 3
ژرفاى زمزم
ازرقى گفته است: عمق و ژرفاى زمزم از بالا تا پايين آن شصت ذراع است در درون چاه، آب از سه نقطه جارى است، يكى مقابل حجرالأسود، ديگرى برابر صفا و ابوقبيس و سوّمى مقابل مروه.
در سالهاى 223 و 224 كه احتمال خشك شدن زمزم مىرفت، محمد بن ضحاك والى عمر بن فرج رُخّجى سمت رياست بريد - پُست - مكه و اطراف آن را عهدهدار شد، وى نُه ذراع ديگر بر گودى آن افزود، و مقدارى نيز از زمين اطراف عمق چاه را كند، تا آن كه در سال 225 بخاطر بارش باران و جارى شدن سيل، آب زمزم افزون شد. 4سالم بن جراح نيز به روزگار حكومت هارونالرشيد، چند ذراع ديگر زمزم را گود كرد و همين شخص در زمان خلافت مهدى در زمزم كار كرده، بر گودى آن افزود، سپس عمر بن ماهان كه در دورۀ حكومت امين عهدهدار سمت بريد مكّه بود چاه زمزم را زه كشى كرد.
گفتهاند: مردى از اهل طائف به نام محمد بن كثير كه در كف چاه زمزم كار مىكرده، همانجا نماز گزارده است. 5
زمزم در گذر تاريخ
نخستين كس كه زمين و ديوارههاى زمزم را با سنگ مرمر پوشاند، ابوجعفر منصور عباسى است. وى اين كار را در دوران خلافت خويش آغاز و سپس مهدى عباسى آن را به پايان برد.