51قرآن بعد از آن كه يهوديت و مسيحيت را از ابراهيم خليل سلب كرد، وى را به عنوان مسلمان معرفى مىكند. ولكن حنيفاً مسلماً.
معناى اسلام
گاهى اسلام به همان معناى رايج و متعارف - كه در برگيرندۀ اصول و فروع است و آورندۀ آن حضرت خاتم انبياء است - اطلاق مىشود. و گاهى اسلام گفته مىشود و از آن خطوط كلّى و اصول اوليه اراده مىشود كه در اصطلاح قرآنى به اين معنا ياد مىشود و آياتى مانند «إنّ الدّين عنداللّٰه الإسلام» 1ناظر به همين معناست.
مقصود از مسلمان بودن ابراهيم - ع -
و اگر مسلمانان در مناظرههاى خود، ابراهيم خليل را مسلمان معرفى مىكردند و آن حضرت را از خود مىدانستند، به اين جهت بود كه اولاً:
جريان آن حضرت را در كتاب آسمانى خويش مىيابند و ثانياً مقصود آنها از اسلام آن است كه آن حضرت در خطوط اصلى و اصول اوليه با دين اسلام هماهنگ و مطابق است. گرچه آن حضرت با خطوط كلّى تورات و انجيل نيز موافق است، ولى چون آن دو كتاب مبتلا به تحريف شدند و قرآن مصون از آن، مىتوان گفت كه وى و ديگر انبياى ابراهيمى با اصول قرآن و دين مسلمين هماهنگند.
«انّ اولى الناس بابراهيم للذين اتبعوه و هذا النبى و الذين آمنوا واللّٰه ولىّ المؤمنين» . 2سه گروه به حضرت ابراهيم مرتبطند