247اشتراك فراوان دارند.
مشركين، مستكبرند، خود برتر بين و تفوّق جويند و روح تجاوز دارند.
آنان در اين راه، تمام هدف‌هاى والاى انسانى و همۀ ارزشهاى مقدّس و متعالى اديان الهى را پايمال مى‌كنند و با اين وجود، تفاهم با مستكبران و كنارآمدن با مشركان، به معناى چشم‌پوشى از ارزشهاى توحيدى و از بين بردن عوامل شكوفايى استعدادها و جلوگيرى از تحقّق آرمانهاى انسانى است، مگر آنكه مشركان به وجود خداى يگانه ايمان آورند و به رسالت حضرت محمد - ص - كه خود او به همۀ رسالت‌هاى آسمانى و به تمام رسولان حق تعالى با حسّ احترام و ديدۀ قبول مى‌نگرد، بگروند.
«آمن الرسول بما انزل اليه من ربه و المؤمنون كل آمن باللّه و ملائكته و كتبه و رسله لانفرّق بين احد من رسله و قالوا سمعنا و اطعنا غفرانك ربّنا و اليك المصير» . 1«حضرت رسول - صلى‌اللّه عليه و آله - به آنچه از سوى پروردگارش نازل شده، ايمان آورده است. و مؤمنان جملگى به خدا، فرشتگان، كتابها و رسولانِ وى ايمان دارند. ميان احدى از رسولان فرق نمى‌گذاريم و بينشان جدايى نمى‌افكنيم و گويند: شنيديم و فرمانبرداريم.
پروردگارا! مغفرت و آمرزش تو را خواهيم و مسير و حركتمان به سوى تو است.»
و آنگاه كه چنين ايمان و باورى در انسان‌ها - بطور كلّى - پيدا شود، زمينۀ اتّحاد فراهم گشته و امكان تفاهم و سازش حقيقى - نه صورى - وجود پيدا خواهد كرد و در واقع مشركان با ترك مخاصمه و مستكبران با كنار گذاشتن استكبار، به پيدايى امّت واحد انسانى در سطح جهانى شكل خواهند داد.