242لابه‌لاى وسائلشان پنهان مى‌كردند. . .
غروب به آنجا رسيديم. تا فردا عصر آنجا مانديم و پس از آن، حركت كرديم. بعد از شش ساعت پيمودن راه، به «بئر الشيخ» رسيديم و شترها، سيراب شدند. در راه، چاههاى متعددى بود، با آبهايى قابل نوشيدن.
از جمله يكى از چاهها به نام چاه «ذات العلم» و ديگرى چاه «عباس» بود.
از آنجا هم به «مستوره» ، سپس به «بئر الحصان» و «خلص» رفتيم و نيز از «بئر الدراويش» گذشتيم. آب اندكى داشت. آنان كه دير رسيدند، از آب محروم ماندند و برخى از الاغها و شتران، آن شب از تشنگى تلف شدند.
ساعتِ 6 شب از آنجا حركت كرديم.
و. . . روز يكشنبه، بعداز ظهر، به «مدينه» وارد شديم.
رنج راه به پايان رسيد.
ديدن «گنبد سبز» حرم پيامبر و گلدسته‌هاى بلند حرم، همۀ حاجيان را بسيار خوشحال كرد.
پى‌نوشت: