193انس بن مالك نقل مى‌كند: هر گاه رسول خدا - ص - از سفرى به مدينه منورّه باز مى‌گشت چون وارد شهر مى‌شد براى خود و ديگران چنين دعا مى‌فرمود:

«الَّلهُمَّ اجْعَل لَنٰا بِهٰا قَرارً او رِزْقا حَسَنا» .

«بار خدايا مدينه را براى ما مقر و پايگاه ثابت قرارده و در آن روزى نيكو عنايت فرما» . ¹84 - مُوَفِّيَه: مدينه را «مُوَفيَّه» ناميده‌اند؛ زيرا حقوق ميهمانان را ادا مى‌كند، و با آب شيرين و گوارا و هواى مناسب و نعمتهاى فراوان و معنويت از واردين پذيرايى مى‌نمايد و همان طورى كه در روايات آمده بود؛ خاكش دردها را شفا مى‌بخشد و غبارش جذام را از بين مى‌برد. ²85 - نَحْر: (با فتح نون و سكون حاء) عَلَم براى سرزمين مدينۀ منوره است و همچنين عَلَم براى مكّه معظمه مى‌باشد و جمع نحر «نَحار» است؛ يعنى رنگهاى مختلف و گوناگون كه به بازار پر متاع و رنگارنگ اطلاق مى‌شود كه مدينه و بازارش چنين بوده است. و گفته شده اطلاق اين اسم به جهتِ شدّت حرارت در مكه و مدينه است. ³86 - هذراء: ابن نجّار به نقل از تورات بدل از «عذراء» ، «هذراء» را ذكر كرده او مى‌گويد: اين سرزمين به جهت زيادى شدت گرمايش «هذراء» ناميده شده است، همانطورى كه گفته مى‌شود: «يوم هٰاذِرٌ» ؛ «روز بسيار گرم» . يا به جهت زيادى آب هاى آن، اين نام بر آن نهاده شده.

أرض هاذرة؛ يعنى زمينى كه داراى گياهان و درخت فراوان است كه سرزمين مدينه در حجاز از اين جهت ممتاز است. ⁴