159مغرور شده و با توطئه و تحريك در صدد تضعيف مسلمانان و گرفتن انتفام كشته‌هاى خود در جنگ بدر برآمدند.
آنها سعى داشتند به هر وسيله، و با انتقام‌جويى، عقده درونى خود را بگشايند.
قبيلۀ «بنى لحيان» 1از جمله كفارى بودند كه در سرزمين مكه سكونت داشتند. آنان براى خونخواهى كشته‌هاى خود در جنگ بدر، دست به حيلۀ تازه‌اى زدند.
براى عملى ساختن نقشۀ شوم خود، نزد دو قبيله تازه مسلمان «عَضَل» و «قاره» 2رفته و با قول كمك‌هاى مالى، آنان را فريفته و از ايشان خواستند كه نمايندگانى به مدينه فرستاده و از پيامبر تقاضاى مبلّغ كنند تا پيامبر در اجابت درخواست آنان، افرادى را براى ارشاد و هدايتشان اعزام دارد و قبيلۀ «بنى لحيان» با آمادگى قبلى، آنان را اسير كرده به مكه برند و در مكه به كفار قريش بفروشند.
با اين كار، خواستۀ قلبى آنها عملى مى‌شد؛ چون كفار مكه به خونخواهى كشته‌هايشان آنان را خواهند كشت و «بنى‌لحيان» هم با فروش اُسرا و اين خوش‌خدمتى، پول خوبى به چنگ خواهند زد.
آن روزها براى كفار زخم خوردۀ قريش، چيزى خوشتر از اين نبود كه از سپاه اسلام، كسى را دستگير و او را شهيد و مُثله نمايند.
* * *
هفت نفر 3از دو قبيلۀ «عَضَل» و «قاره» اين مأموريت شوم را به عهده گرفته، عازم مدينه شدند.
آنها خدمت پيامبر رسيدند، و با اقرار به اسلام اظهار داشتند:
اى رسول‌خدا، اسلام در بين ما گسترش پيدا كرده و ما اكنون نياز به افرادى داريم كه به ما قرآن و احكام دينى را بياموزند.