141الطّياريه» و «العيون» آن را محدود ساخته است. جبل ثور و در شمال غربى و «مقابر شهداى احد» و «جبل عينين» در جنوب آن قرار دارد.
بعضى كوه احد را حدّ شمالى مدينۀ منوره و كوه عير را حدّ جنوبى آن دانسته‌اند كه بر اساس رواياتى، رسول خدا - ص - بين اين دو را حرم خويش دانسته‌اند، همانگونه كه خداوند مكه را براى ابراهيم حرم قرار داد.
بعضى نيز طبق روايات ديگرى از رسول خدا - ص - حدّ مدينه در شمال و جنوب را از عير تا ثور (در پشت احد) دانسته‌اند. 1در هر حال چه ثور حدّ شمالى مدينه باشد و چه احد، بر اساس روايات فوق الذكر منطقۀ اُحد داخل حرم رسول خدا - ص - است و اين را مى‌توان يكى از فضايل مهم اين كوه دانست.
كوه احد از لحاظ رنگ، متمايل به قرمز بوده و داراى قلّه‌هاى بزرگ و متعددى است. در اين قله‌ها نقره‌هاى طبيعى يافت مى‌شود كه از هدر رفتن آب‌هاى جارى جلوگيرى مى‌كند. مؤلف كتاب «تاريخ المعالم المدينه» از قول يكى از دوستانش نقل مى‌كند كه بر بالاى اين كوه نقره‌هاى معدنى يافته و آن را به قيمت زيادى فروخته است. 22 - وجه تسميه اُحُد
در وجه تسميۀ «احد» اقوال مختلفى است. بعضى آن را به علت استقلال از ساير كوهها احد ناميده‌اند. 3بعضى ديگر اُحُد را نام اوّلين ساكن در اين كوه دانسته‌اند كه از «عمالقه» بوده و نام او را بر آن نهاده‌اند. عده‌اى نيز آن را اَحَدْ خوانده‌اند كه يكى از صفات خداوند متعال است. 4
در المغانم المطابه آمده است كه: خداوند تعالى اراده فرموده بود كه اين كوه را به يكى از نامهاى خود بخواند، از اين‌رو آن را «اُحُد» ناميد؛ چرا كه انصار در كنار آن توحيد را يارى كرده‌اند و سرانجام در دنيا و آخرت با آن