155از اين جمله است شعر يقينى لاهيجى: در مذهب ما، سبحه و زنّار يكى است

يا اين شعر خواجه نصير طوسى: گر چشم يقين تو نه كج مج باشد

و يا اين رباعى از خواجه عبداللّٰه انصارى: مست توام، از باده و جام آزادم

[كه شيخ بهايى نيز در شعر مشهور خود: «مقصود تويى، كعبه و بتخانه بهانه» ، متأثّر از همين رباعى خواجه عبداللّٰه است].

گذشته از آنچه ذكر شد، البته مواردى داريم كه شعراى ما گاه با لحنى خطابى و پندآموز و گاه با تأثرى عميق و شاعرانه، از حجّ يا از زيارت حرم رسول‌اللّٰه، سخن گفته‌اند كه براى دستۀ اوّل، بهترين نمونه قصيدۀ مشهور ناصر خسرو و علوى قباديانى است و براى دستۀ دوّم، قصائد پرشور خاقانى، ابن حُسام خُوسْفى و...