125طول تاريخ اسلام بر اثر تسلط نااهلان و ازخدابىخبران بر زندگى سياسى و سرنوشت مسلمين، همواره مسلمانان را تهديد كرده و در قرنهاى اخير، با حضور قدرتهاى استعمارى بيگانه در منطقه يا دستنشاندگان فاسد و دنيا پرستشان، شكلى بحرانى و ويرانگر به خود گرفته است.» 1
بارى، در موسم حج، افراد و گروههاى زيادى از مناطق، نژادها و سليقههاى گوناگون در كنار يكديگر قرار مىگيرند و وحدت و همدلى ميان آنان شكل گرفته و دلهايشان را به يكديگر نزديك مىكند. تلاقى و همدمى افراد و گروههاى مختلف، از ميقات آغاز شده و در طواف و سعى، عرفات و مشعر و منا به اوج خود مىرسد.
2. برائت از مشركان
در مكه، همۀ مسلمانان فارغ از نژاد، رنگ، قوميت، نسب و مانند آن، خود را در برابر خدا مىيابند. گويى انسانها در آن مكان مقدس، همۀ منيتها را كنار زده و توجه خود را به پروردگار هستى معطوف مىسازند؛ چراكه خود را در برابر كعبه كه نماد توحيد است مىبينند؛ نخستين خانۀ توحيد و بىسابقهترين معبدى كه در روى زمين به وجود آمد؛ خانهاى كه براى مردم و محلّ بركت است:
(إِنَّ أَوَّلَ بَيتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِى بِبَكَّۀ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ ) . 2
«نخستين خانهاى كه در سرزمين مكه براى مردم قرار داده شد و پربركت و مايۀ هدايت جهانيان است.»
بر اين اساس است كه امام خمينى (رحمة الله عليه) مكه را محلّ نشر توحيد دانسته، گفتند:
«ابراهيم خليل، در اول زمان و حبيب خدا و فرزند عزيزش مهدى موعود روحى فداه در آخر زمان، از كعبه نداى توحيد سردادند و مىدهند.» 3