123تاريخ صدر اسلام گوياى اين حقيقت تلخ است كه به خصوص در زمان حكومت حضرت على (ع) نشناختن دشمنان واقعى از ضعفهاى مهم و اساسى مسلمانان بوده است؛ ضعفى كه سبب كنارگذاشتن واليان واقعى حكومت اسلامى و پياده نشدن احكام آن شد. عبرت گرفتن از اين جريان، نويدبخش راه آيندگان و مانع از تكرار تاريخ خواهد شد. همچنين نقشۀ دشمنانى را كه در لباسها و چهرههاى گوناگون در صدد ضربه زدن به كيان اسلام مىباشند، برملا نموده است و پيروزى اسلام و مسلمين را به ارمغان مىآورد. بدينسان امام ضمن تأييد دشمنشناسى به عنوان يك وظيفۀ مستمر مىفرمايد: «بايد شما دشمنتان را بشناسيد. اگر نشناسيد، نمىتوانيد دفعش بكنيد.» 1
«ما بايد در كارهايى كه دشمنهاى ما مىكنند دقت كنيم و تحليل كنيم، ببينيم كه آنها به چه چيز زياد اهميت مىدهند و انگشت روى چه حيثيتى از حيثيتهاى مسلمين مىگذارند و بفهميم كه آنچه كه آنها بر آن اصرار دارند همانى است كه براى مسلمين و براى بشر بد است. ما از گفتار و كردار آنها بايد كشف كنيم كه آنها چه مىخواهند و ما بايد چه بكنيم. . . هر راهى را كه آنها انتخاب كردهاند، ما بايد راه مقابلش را انتخاب كنيم. . .» 2
مقام معظم رهبرى حضرت آيت الله خامنهاى نيز دربارۀ اهميت دشمنشناسى فرمودهاند:
«نبايد در شناخت دشمن اشتباه كرد. نبايد اين گمان و تصوّر را پيدا كرد كه دشمن از دشمنى با اسلام و مسلمين دست برداشته است.» 3
اگر شناسايى دشمنان به صورت اصولى و همگانى باشد، همۀ مسلمانان به اين نتيجه مىرسند كه داراى دشمن واحد هستند و مىتوانند با همفكرى او را از بين ببرند. امام خمينى (رحمة الله عليه) در اين باره مىگويند:
«به حجاج محترم و زائران بيت الله الحرام، از هر كشور و هر طايفه و تابع هر مذهب هستند، متواضعانه عرض مىكنم شما همه ملت اسلام و تابع پيامبر و پيرو دستورات قرآن مجيد هستيد؛ و همه، دشمنان غدار