117نمود و دعايشان كرد؛ 1(رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ - ركن اول) ، و هاجر عليهاالسلام به جستجوى آب در اطراف محدودۀ وادى ايمن پرداخت؛ در زمانى كه هنوز ستون هاى كعبه به دست ابراهيم و اسماعيل عليهماالسلام بالا نرفته و بعد سوم متجلّى نيست (طواف - ركن دوم) ، و آنگاه كه دست بر استغاثه برداشته و لب به دعا گشود (نماز طواف - ركن سوم) ، بعد از آن، جهت يافتن آب و بررسى بيشتر منطقه، به بلنداى دو كوه صفا و مروه رفت و در هر عدم موفقيتى با اميد، هروله كنان به سوى كوه ديگر- سعى نمود (سعى - ركن چهارم) ، و سپس مويه كنان دست بر گيسوان برده، مقدارى مو از سر جدا شد (تقصير - ركن پنجم) و با جستجوى مجدّد در محوطۀ بيت ا لمحرّم (طواف نساء) به نمناكى خاك زمزم پى برد و نماز شكر به جاى آورد. (نماز طواف نساء) . پس، هاجر عليهاالسلام نخستين كسى است كه حج به جا آورد.
اعتقاد بر آن است كه نزول قرآن كريم بر دو گونه بوده است؛ نزول «تدريجى» و نزول «آنى» . موسم مناسك عمرۀ مفرده در تمام طول سال، مقارن با نزول تدريجى قرآن كريم، به صورت مشخص شدن جايگاه حروف مقطعه در مبحث طواف (ركن دوم - مناسك حج) مى باشد، كه در فصل دوم كتاب بدان پرداخته ايم و نمودارهاى آن در فضاى دو بُعدى (صفحه) ، در فصل هفتم رسم شده و در فصل هشتم جايگاه آن ها در صور فلكى معين مى گردد.
احرام، فرصتى است كه شخص مُحرم خود را در بهشت خدا فرض كند و تا زمانى كه در لباس احرام است، زندگى بهشتى داشته باشد؛ بدين صورت كه پوشش در حدّ ستر عورت است و هيچگونه دفعياتى نبايد داشته باشد. با وضو پاك و طاهر مى شود. نبايد خون از بدن خارج شود، از زن و محارم پرهيز كند. در سايه قرار نگيرد. در آيينه نگاه نكند (مربوط به بعد سوم) ، صيد نكند و گياهان را از بين نبرد (حتى همچون آدم، جهت ستر عورت) ، براى مدت زمانى كه محرم است، نظرش متوجه حضرت حق باشد و بعد از انجام مناسك حج، تا آنجا كه مقدور
است، همانند زمان احرام زندگى كند.
با توجه به اهانت هايى كه در سال هاى اخير به ساحت مقدس حضرت رسولصلى الله عليه وآله وسلم انجام گرفته و نيز واقعۀ قرآن سوزى، ضرورت نگارش كتاب را مضاعف نمود تا همگان بدانند كه واقعيات و اصول ثابت خلقت در ماوراء علوم تجربى و در عمل به اعتقادات الهى مسلمين و كتاب آسمانى قرآن كريم قرار دارد و عقلاً و منطقاً چنين اهانت هايى مذموم و محكوم است.