835. ام المؤمنين جويريه
جويريه، دختر حارث بن ابى‌ضرار، رييس قبيلۀ بنى المصطلق بود كه در پنج منزلى مدينه ساكن بودند. در سال پنجم يا ششم هجرى، حارث بن ابى‌ضرار، با كمك ديگر قبايل، لشكرى آماده كردند تا به مدينه يورش برند. پيامبر خدا (ص) از اين موضوع آگاه شدند و بريدۀ بن حصيب اسلمى را به صورتى ناشناس براى كسب خبر به درون قبيلۀ بنى المصطلق فرستادند. وى اخبار مهمى را براى پيامبر آورد، در مقابل، جاسوس بنى المصطلق توسط سپاهيان اسلام و به دستور پيامبر گرامى دستگير شد و آنان نتوانستند از وضعيت مسلمانان با خبر شوند. پيامبر (ص) پيشدستى نموده، به آنان حمله بردند و آنان در اين نبرد شكست را پذيرفتند! نام اين غزوه، غزوه مُرَيسِيع، يا غزوة بنى المُصطَلِق بود.
ابن هشام در تاريخ خود مينويسد:
«سرانجام، دو سپاه، كنار آبگير مريسيع، روبه‌روى هم قرار گرفتند. پيامبر (ص) آنان را به اسلام فرا خواند، اما آنان پاسخش را با تيراندازى دادند! پس از آن، جنگ تن به تن آغاز شد، صفوف دشمن به سرعت از هم پاشيد. در اين جنگ ده نفر از مشركان بنى المصطلق كشته و بقيه به اسارت درآمدند. از مسلمانان، تنها يك نفر از مهاجران، در معركۀ درگيرى، به اشتباه به وسيلۀ يكى از انصار به شهادت رسيد.» 1
شعار مسلمانان در اين جنگ، «يا مَنْصُورُ! أَمِتْ» 2بوده؛ يعنى اى پيروز، بميران.
اسارت جويريه و كشته شدن شوهرش
مالك بن صفوان، شوهر جويريه، در غزوۀ مريسيع به قتل رسيد و جويريه جزو اسراى جنگى شد. وى در تقسيم غنايم، سهم ثابت بن قيس بن شمّاس انصارى شد. قيس، در مورد او قراردادى نوشت مبنى بر اينكه اگر جويريه مبلغى را فراهم سازد و به ثابت بن قيس بدهد، آزاد خواهد شد.