134
قاع شريف (دوازده ساعت) ،
بيابان بى آب.
جُحريه به تقديم جيم (هشت ساعت) ،
بيابان بى آب.
صُفَينه (هشت ساعت) ،
بيست و يك چاه آب گوارا داشت و لكن چاه گِل و لجن داشت.
تُباب (هشت ساعت) ،
آب بارش داشت. در بيابان قبل از ورود، بارش آمده بود. آب برداشتيم.
بركه عقيق، او را بركه شريف و بركه زبيده و وادى عقيق و مسلخ گويند (هشت ساعت) ،
بركه آب باران داشت. احرام را در همين وادى بستيم. دو شب در ميان به مكه رسيديم. مع ذلك پوست سر حقير مجروح شده بود. تا چند روز كه وضو مى‌گرفتم تك پوست سرم بدستم مى‌چسبيد. احتياطاً دستم را آب مى‌كشيدم و هر كس كه سرش مو نداشت بسيار به او تلخ مى‌گذشت. چشم بعضى ورم كرده بود، به حيثى كه نمى‌ديد و اگر از راه مسجد شجره رفته بوديم طاقت بر كشف رأس نمى‌كرديم.
ذات عِرق يا ضُريبه (هشت ساعت) ،
بيابان بى آب.
وادى ليمو (هشت ساعت) ،
آب جارى كه زبيده خاتون - رحمها الله - جارى ساخته است و به مكه و عرفات و مشعر و منا و غيره مى‌رسد.
مكه معظمه (شش ساعت)
ورود به مكه، يوم پنجشنبه، بعد از ظهر پنجم ماه ذى حجه سنه. منزل در خانۀ مرحوم مغفور شريف سليمان - اعلى الله مقامه - در اين سال خلافى ما بين عامه و خاصه در روز عرفه نشد. الحمد لله به حاج در آن سال بسيار خوش گذشت و لكن از جهت وبا و وفات شريف سليمان مرحوم هفدهم همين ماه بعد از اعمال حج بيرون رفتيم. دو روز ديگر وارد بندر جده شديم.
در حاشيه: قبر ابوطالب - عليه الرحمه - در مكه است و همچنين قبر عبدالمطّلب و آمنه، والدۀ پيغمبر (ص) و خديجه كبرى و غار نور و شعب [در اصل: شعيب] ابوطالب و محل تولد رسول (ص) و محل مولد جناب فاطمه (س) و ثواب طاعت رسول كه دو ركعت نماز در آنجا كرده‌اند و دست آسيا حضرت فاطمه (س) و ساير مواضع شريفه متبركه.