120علويان و هم عباسيان بالسويه بوده است؛ هر چند عباسيان از آن براى به قدرت رسيدن خويش بهره بردهاند.
2. اين شعار از طرف دعات فاطمى و حتى داعيان دروغين استفاده ميشده و نه از طرف شخص فاطمى كه مردم را به امامت خود فرا ميخوانده است؛ مانند حسين بن على.
3. احتمالاً اين شعار در نص بيعت نقل شده در كتاب ابوالفرج از طريق حسن بن محمد مزنى اضافه شده است و اين دلايل نشان ميدهد كه نص بيعتى كه احمد بن سهل آورده، متقنتر از متن ابوالفرج است. 1احمد بن سهل يك سخنرانى از يحيى بن عبدالله و دو سخنرانى از حسين را نقل كرده كه قبل از جنگ فخ در اردوگاه ايراد كردهاند. هدف از سخنرانى يحيى بن عبدالله كه مشحون از آيات الهى است، تحريض پيروان به جنگ است. 2آنچه كه در سخنرانى اول كه از اسحاق بن ابراهيم 3روايت شده، به چشم ميخورد اسم بزرگان زيديه 4استكه حسين در خلال سخنرانى از آنها به عنوان «سلف صالح» ياد ميكندكه بيانگر اعتقاد سياسى حسين است، اين سخنرانى همچنين اعتقاد راسخ حسين را نسبت به راهيكه در پيش گرفته نشان ميدهد. ابوالفرج از اين سخنرانى فقط يك جمله از اول و يك جمله از آخر آن را نقل كرده است. 5آنچه كه در سخنرانى ديگريكه از حسين تئسط سعيد بن خيثم هلالي 6روايت شده به چشم ميخورد اوضاع و شرايط مذهبى وسياسى اين دوره از نظر حسينبن على استكه او جهاد در چنين وضعيتى را واجب الهى ميداند.
در پاسخ حسين به امان نامۀ محمد بن سليمان به روايت از محمد بن قاسم بن ابراهيم آمده است كه: «من به خاطر دنيا و يا طمع در اموال مسلمين قيان نكردهام بلكه قيام من يارى دين خدا و شهادت در راه اوست تا حجتى باشد بر امت و در اين كار به اسلاف مجاهدم اقتدا كرده ام.» 7ابوالفرج خود پاسخ حسين را نياورده و فقط به جملۀ «حسين به شدت از پذيرفتن امان نامه ابا كرد.» 8اكتفا كرده است.
آنچه كه در بارۀ اين سخنرانيها ميتوان گفت اين است كه اينها اسناد مهمى هستند كه اهداف و انگيزههاى حسينبن على را در اين قيام روشن ميكند و همچنين اعتقادات سياسى او را نشان ميدهند و نيز بيانگر اوضاع مذهبى وسياسى اين دوره هستند و سر نخهاى خوبى براى محققين در اين باره هستند.