118كه هرچه سريعتر حسن را به دارالاماره بياورد. ظاهراً حسين بعد از مشورت با امام موسى بن جعفر و ساير علويان از جمله يحيى و ادريس پسران عبدالله محض، صبحدمِ روز 13 ذى قعده همراه با لباسهاى سفيد، وارد مسجد النبى شدند. او بر پايۀ عمل به كتاب خدا، سنت پيامبر (ص) ، برپايى عدالت و رضا از آل محمد: بيعت گرفت. حسين بعد از يازده روز اقامت در مدينه، در روز 24 ذى قعده به همراه 400 نفر از پيروانش به مكه رفت و دينار خزاعى را به نيابت خويش در مدينه گذاشت. هادى عباسى با شنيدن خبر قيام حسين و حركت او به مكه، سپاهى را به فرماندهى محمد بن سليمان كه از خويشاوندان حسين نيز بود، به مقابله با او فرستاد. عباس بن محمد و سليمان بن ابى جعفر عباسى هم به سپاه محمد پيوستند. در روز ترويه، هشتم ذى حجۀ سال 169 در سرزمين فخ - نزديك مكه - بين اين دو سپاه جنگ سختى در گرفت. در جريان جنگ، حسين و تعدادى از يارانش به شهادت رسيدند و بقيۀ سپاه پراكنده شدند.
جسد آنها در ميدان جنگ رها شد و سرهايشان را به همراه اسرا براى هادى فرستادند. والى مدينه كه از ترس فرار كرده بود، با شنيدن خبر شهادت حسين به مدينه برگشت و خانۀ او و خاندانش را بسوخت و اموالش را مصادره كرد. يحيى و ادريس پسران عبدالله كه از اين جنگ جان سالم به در برده بودند، از دعوت دست نكشيدند. سر انجام ادريس توانست به مغرب برود و به كمك بربرها حكومتى را در آنجا تأسيس كند. قدرت يحيى هم در ايران فزونى گرفت و سر انجام هارون با حيله و نيرنگ او را به دست آورد و به شهادت رساند. 1
بررسى جزئيات در اين باره:
ابوالفرج در اين باره روايات و احاديثى از پيامبر (ص) ، امام جعفر صادق (ع) و عبدالله محض - كه دربارۀ پيشگويى خبر شهادت حسين است - نقل ميكند. 2آنگاه از شنيده شدن صداى هاتفي 3به هنگام شهادت حسين سخن ميگويد. هيچكدام از اين روايات در كتاب اخبار فخ نيامده است، شايد دليلش اين باشد كه احمد بن سهل اين مطالب را خارج از محدودۀ تاريخ ميدانسته است.
هر دو مؤلف به مشورت حسين با امام موسيبن جعفر (ع) تصريح كردهاند. ابوالفرج