95آيا اين دانشجو نبايد وقتى گام در مدينه مىگذارد، وارد اين منطقۀ سوق الجيشى شده و اين واقعيت تاريخى را از نزديك لمس كند تا بتواند با مسائل امروز تطبيق داده و نمودار فكر كردن و چگونه زيستن براى فرداى خود را ترسيم كند؟
پيامبرگرامى اسلام در حادثۀ تاسف بار جنگ اُحد و بىبصيرتى خواص دوران خودش در اين جنگ در مسجدى در نزديكى همين منطقه به نام «استراحه» به استراحت مشغول بود كه خبرآوردند ابوسفيان قصد حملۀ مجدد دارد و پيامبر (ص) دستورمىدهند كه لشكر آمادۀ جنگ و دفاع شود اما ما با اين تفاوت شگفت انگيز كه اجازه نمىدهند هيچ كس جز جانبازان جنگ احد در اين جنگ ايشان را همراهى بكند، به غير از يك فرد وآن هم فرزند شهيدى بود كه تازه در جنگ اُحد به شهادت رسيده بود كه حضرت به وى فرمودند: چون تو فرزند شهيد هستى و پدرت در اين جنگ به درجۀ رفيع شهادت نايل شده، مىتوانى با ما بيايى.
پيامبر تمام فراريان جنگ اُحد را از ورود به غزوۀ «حمراء الاسد» جلوگيرى كردند. آيا نبايد قشر دانشجوى ما از نزديك با قضيۀ «حمراء الاسد» كه در سورۀ «آل عمران» نيز به آن اشاره شده آگاهى عميق داشته باشند تا بدانند ولى فقيه را در اين فتنۀ اخيركه ماجراى تخريب مسجد ضرار و جنگ احد و مردودى عدهاى از خواص اتفاق مىافتد همراهى و يارى نمايد؟ و بداند تاريخ در حال تكرار است و مسلمانان در حال آزمايش و امتحان تا خداى نكرده بار ديگر فريب مكر وحيله ها و فتنههاى آيندۀ دشمنان داخلى و خارجى را نخورند؟ ! پس مىخواهم از طرح اين دو مثال، نتيجه بگيرم كه مدينه گلوگاه خوبى براى آگاهى و تعميق بخشيدن بينش جوانان ما به مسائل جارى كشورمان در حال و آينده است و بعثۀ رهبرى اين آمادگى را كاملاً دارد كه در اين بسترها و ظرفيت ها برنامهريزى نمايد و به اجرا بگذارد و تا اين لحظه هم در حد توان خود وارد عمل شده است؛ چه براى دانشجو و چه براى اساتيد و تجربيات خوبى هم كسب كرده است والحق والانصاف ستاد عمرۀ دانشگاهى تا اينجاى كار خيلى خوب عمل كرده است و اينكه امشب در اين سرزمين مقدس و مركز وحى الهى در بعثۀ رهبرى دور هم جمع شدهايم به اين منظور بوده است كه به اين سؤال پاسخ داده شودكه اگرشما به جاى ما بوديد، ادامۀ راه را در عرصۀ فرهنگى و ايجاد تحوّل درونى در اين سرزمين مقدس چه مىكرديد؟ از شما انتظار داريم واقعاً ما را در آسيبشناسى و برنامهريزى و نوآورى همراهى كنيد تا به جاى فرصت سوزى، در حد توانمان فرصت سازى كنيم و بيشتر از اين فعاليت نماييم و با خرد جمعى و استفاده از نخبگان و انديشمندان با همت مضاعف در عرصۀ فرهنگى تلاش كنيم.
* دكتر ملكى ازدانشگاه علاّمه: نظريات و پيشنهادهاى جدىتر دريافت و پىگيرى شود.
اتفاقاً اين مراحلى كه ترسيم كرديد، بسيار مهم است، مراحل كمال است اما اگر امكان داشت كه بعثه ما را بيشتر درجريان فعاليتها و برنامههايىكه تاكنون انجام شده، قرارمى داد ما شايد با دست پرترى در اين جلسه حضور پيدا مىكرديم.
بهيقين شما مجموعۀ بعثه وسازمان حج و زيارت با تجربياتىكه به دست آوردهايد، در اين مدت آسيبها و موانع و مسائل در مسير راه را ثبت و ضبط كردهايد و براى هركدام از آنها حتماً تحليل هم داريد، اگر در اين خصوص گزارشى آماده مىشد، طبيعى است بهتر مىشد اظهار نظر كرد.
اما بهطور فشرده مىتوانم بهعنوان يك پيشنهاد عملى عرضكنمكه بعثه بايدكاروان دانشگاهيان را با توجه به تنوع رشتههاى تخصصىكه دارند و در اينجا حضور پيدا كردهاند، به عنوان يك فرصت تلقّىكند؛ يعنى اينگونه نباشد كه در اين 12 روز، هيچ ارتباطى ميان ما و بعثه نباشد. بنابراين، در اين بخش پيشنهاد مىكنمكه در بعثه تشكيلاتى راه اندازى شودكه وظيفۀ برقرارى اين ارتباطات را داشته و نظريات و پيشنهادها را جدّىتر دريافت و پىگيرى نمايد.
به نظر من، ما به عنوان استاد و معلّم دانشگاهى و شما به عنوان روحانى، وظيفۀ بسيار خطيرى درقبال آيندۀ فكرى جوانان كشورمان داريم و لذا بنده هم معتقدم كه هركس به فراخور رشتۀ تخصصىمان بايد بتوانيم از اين فرصت ايده آل استفاده كرده و تحليلهاى درست را از عبرتهاى اين سرزمين پرماجرا به قشر دانشجو ارائه كنيم؛ مورخان از زاويۀ تاريخ و روانشناسان و جامعه شناسان از ناحيۀ تربيتى وآثار تربيتى اين رويدادها و نيز بررسى عالمانۀ اين موضوع كه تخلف كنندگان از دستور پيامبر در جنگ اُحد به هواى جمع كردن غنايم و سرپيچى كنندگان از فرمان ولايت چگونه تربيت شدگانى بودند كه دست به چنين كارى زدند و در وضعيت امروز كشورمان، چه كسانى را با اين عبرت تاريخى مىتوان مقايسه كرد و چه بايد كرد كه آيندگان ما آنگونه نشوند.
* دكتر فرهنگى مشاور ارشد وزير علوم: انصافا پذيرش 9 هزار نفر در برابر 3 ميليون دانشجو رقم بسيار كمى است!
قبل از هر چيز بايد بگويم بنده دربارۀ پاسخ به سؤالى كه مطرح كرديد، مطمئناً به صورت مفصل و در قالب طرح ارائه خواهم كرد ولى اكنون مىخواهم از زاويۀ ديگرى به موضوع بنگرم وآن اينكه اگر قرار است در اين راستا عمل شود تا به اهدافى كه شما از آن ياد كرديد برسيم، همۀ ابزارآن هم بايد همزمان و به موازات آن و در كنار هم مهيا باشند؛ يعنى اگرشما انتظار داريد با اين همه زحمات،