92ز بطحا سوى يثرب راند محمل به هر جاى مناسب كرد منزل
على پاشا و ميرحاجى ز رومى عبور حاج از هر مرز و بومى
به همراهش بسى عسكر و توپى كشيكى داشت او با نظم خوبى
نمى دادند به حجاج دگر راه نظامى داشت بس مضبوط و دلخواه
به شب بسيار مشعل‌ها بر افروخت بسى فانوس روشن شمع مى‌سوخت
قطار اشتر از فرسخ زياده مهار هر شتر دست پياده
به اين قانون به هر منزل رسيدى طناب خيمه بر گردن كشيدى
به اردو داشت بازارى امنان ز بقال و چه عطار از چه علاف
ميرزا جلاير در قالب شعر، اظهاراتش دربارۀ سفر حج سال 1262ق. را ادامه داده و اطلاعاتى جزئى و دقيق از كاروان شام به دست مى‌دهد: 1هر آن حاجى كه حمل از وى گرفتى به قانون وى آنجا راه رفتى
به هر محمل ز مكه تا گه شام شده پنجاه تومان رايجش نام
كرايه تخت شد هشتاد تومان قليلى گر تفاوت هست در آن
هر آنكس سرنشين بر يك شترش زده تا پانزده زر صره پرش
ز شامم تا به مكه اين چنين است بپرسيديم قانونش همين است
نه اخوگير باش نه خراجى سه تومان خيمه و سقاش باجى
ز هر چيزى بود فارغ در اين راه مگر خرجى كند بر حسب دلخواه
هر آن كس را بصيرت بود عقلى جز آن ره راه ديگر كرد نقلى
مثال بنده، نادانان بسيار كه از راه عرب ] جبل [ رفتى ديگر بار
در اين شعر به صراحت سخن از برترى و رجحان راه شام رفته است؛ از ديگر دلايل ترجيح و انتخاب كاروان شام اين بود كه در سفر كاروان جبل احتمال تأخير و عدم اداى فريضۀ نماز براى حجاج ايرانى وجود داشت.
البته سفرنامه‌هاى ايرانيانكه در سال‌هاى1338 - 1263ق. نگارش يافته، مقارن با افول قدرت عثمانى در حرمين بوده است؛ آنگاهكه دولت عثمانى همچون گذشته قادر به تأمين امنيت كاروان‌ها