46خطاب بر او نماز گزارد و در بقيع مدفون گرديد.»
5. خنيس بن حذافه
از ديگر ياران مهاجر پيامبر (ص) خنيس بن حذافه است. او ايمان كامل به پيامبر (ص) داشت و از كسانى است كه با اخلاص كامل به مدينه هجرت كرد و در خانۀ ارقمبن ابى ارقم، حضور يافت و آيات اوليۀ فرود آمده را با عشقى راستين نيوشيد و در جان خود جاى داد.
«شهد خنيس بدراً، و مات على رأس خمسة و عشرين شهراً من مهاجر النبي (ص) ، و دفنه بالبقيع إلى جانب قبر عثمان بن مظعون» . 1
«خنيس در ماجراى جنگ بدر حضور داشت و در آغاز بيست و پنجمين ماه هجرت رسول گرامى (ص) دعوت حق را لبيك گفت. پيامبر (ص) بر جنازۀ وى نماز گزارد و دستور داد او را در كنار قبر عثمان بن مظعون دفن نمايند.»
6. سعد بن معاذ
سعد بن معاذ از اصحاب پيامبر و از انصار است. به پيامبر ايمان كامل آورد. مردى رشيد و تنومند و زيبا صورت بود. در جنگها، همگام با پيامبر شركت داشت. در ماجراى جنگ خندق حاضر بود. تيرى از جانب سپاه دشمن به او اصابت كرد و بر زمين افتاده، به شهادت رسيد. در هنگام شهادت 35 سال داشت.
پيامبر خدا فرمان داد بدن ايشان را به مدينه آورده، در بقيع دفن كردند.
«فصلّى عليه رسول الله (ص) و دفن بالبقيع» . 2
پيامبر (ص) بر او نماز خواند و در بقيع مدفون گرديد.»
معطر بودن قبر سعد
رواياتى چند وارد شده كه مسلمانان هنگامى كه به دستور پيامبر (ص) جايگاه قبرش را حفر مىكردند، بوى خوش عطر از آن به مشام حفر كنندگان مىرسيد و آنان از بوى خوش آن سرمست بادۀ معنا و معنويت شدند.
«روى ابن سعد عن أبي سعيد، قال: كنت أنا ممّن حفر لسعد قبره بالبقيع: فكان يفوح علينا من المسك كلما حفرنا قترة من تراب، حتّى انتهينا إلى اللحد» . 3
«ابن سعد از ابى سعيد روايت كرده، گفت: من جزو كسانى بودم كه براى سعد قبر مى كنديم. هنگام حفر، بوى بسيار خوشى به ما مىرسيد و هر چه مىكنديم، اين بوى همچنان مىرسيد تا به نهايت حفر لحد رسيديم.
اهميت وجودى سعد
سعد بن معاذ، به راهنمايى مصعب بن عمير، راه و شيوۀ مسلمانى را برگزيد. او توانست در مدتى كوتاه، طايفۀ خود را به اسلام مؤمن سازد و خود با ايمانى پرشور، از صحابۀ بزرگ پيامبر محسوب مىشد و موقعيتى معنوى و خاص در ميان اصحاب يافت. در بدر، پيشاپيش قبيلۀ اوس بود. در نبرد بدر، دو پرچم وجود داشت؛ پرچم مهاجران و مكيان، كه در دست على بن ابى طالب (ع) بود و پرچم انصاريان و اهل مدينه، كه سعد بن معاذ آن را در دست داشت.
سعد بن معاذ و طايفۀ بنى عبدالأشهل، در واقعه اُحد شركت داشتند و هم او بود كه نمايندۀ پيامبر در مذاكره با بنو قريظه بود و حكميت از جانب آن حضرت را داشت.
سمهودى در وفاء الوفا مى نويسد:
«به مناسبت مرگ سعد بن معاذ، عرش تكان خورد.» 4