58در جمع زائران ايرانى خانۀ خدا
در مكۀ مكرمه/ 1387
بسم الله الرحمن الرحيم، الحمد لله والسلام على رسول الله و آله.
خيلى خوشحاليم كه موفق شديم لحظاتى را در خدمت شما عزيزان، زائران بزرگوار و مسؤولان و كاركنان بعثه در اينجا باشيم و چند كلمهاى با هم صحبت كنيم.
اولاً صميمانه متشكريم كه شما در كنار بيت الله الحرام براى مراسم سالگرد 15خرداد و امام راحل و همچنين شهادت حضرت زهرا3 برنامهاى را تنظيم كرديد. مايل بودم وقت زيادى اينجا باشيم و از برنامههاى شما استفاده كنيم اما به خاطر مسافر بودن و اينكه برنامههاى ملاقات و كارى داريم با مسؤولان كشور عربستان، ناچاريم كه خيلى زود از خدمت شما مرخص بشويم.
15
خرداد و سالگرد رحلت امام راحل، همه را بايد با هم ديد. امام راحل در عصر ما نمونۀ يك شخصيت كم نظير و شايد هم بىنظير در تاريخ اسلام بعد از ائمۀ معصوم بوده است. كارى كه امام كردند، شبيه آن، در تاريخ اسلام براى مكتب اهلبيت سابقه ندارد. حكومتهاى مذهبى بودهاند، مسلمانان گاهى حكومتهايى برپا كردهاند، اما حكومتى كه در چارچوب اسلام باشد و متعهد به اينكه همۀ مقرراتش با اسلام منطبق باشد از يك جهت و از جهت ديگر حكومتى كه با آراى مردم باشد و اينكه خود مردم حكومت را انتخاب كرده باشند، با اين دو خصيصه، ما در تاريخ اسلام نداريم. البته دورۀ كوتاه خلافت حضرت على7 مستثنى است. اين قطعۀ خاصى است كه البته نگذاشتند حضرت على7 به اهداف حكومت اسلامى بپردازند. مشغول جنگ و آنطور مسائل - كه مىدانيد- شدند. در ايران اسلامى، در ايرانِ تابع مكتب اهل بيت به رهبرى يك مرجع تقليدِ عام، در آن زمان و سپس بنيانگذار يك نظام مقدس اسلامى از نوع جمهورى در اين كشور، اين نظام بهوجود آمد. ما قبلاً انقلاب مشروطه را داشتيم اما به اينجاها نرسيد. براى كارى كه امام كردند سابقۀ روشن تاريخى در تاريخ 1400 سالۀ اسلام نمىبينيم. بههمين جهت ايشان شخصيت منحصر به فرد، احيا كنندۀ اسلام در عصر حاضر هستند. دستاورد مهم امام اين است كه، در عصرى كه مستكبران تاريخ فكر مىكردند دورۀ دين در جامعه گذشته و فكر مىكردند دين از اين به بعد به عنوان يك حالت شخصى بين انسانها و خدا خواهد بود نه تنظيم كنندۀ رابطۀ انسانها در جامعه، خيالشان راحت شده بود كه ديگر دين بر نمىگردد به مديريت جامعه، در چنين شرايطى امام در جايى كه حلقۀ محكم سيستم استعمارى در منطقۀ ما ايران بود، اين حلقه را شكستند و بهجاى آن رژيم تابناك جمهورى اسلامى را ايجاد كردند. هيچ وقت مستكبرين فكر نمىكردند چنين توفيقى در ايران اتفاق مىافتد. روى ايران خيلى حساب كرده بودند و اينجا را به عنوان جزيرۀ امن و خلوتخانۀ استعمار در نظر گرفته بودند و رژيم شاه را با امكانات زيادى مسلح كرده بودند و پشتيبانىهاى زيادى مىكردند. آنها در ذهنشان اين بود كه حكومت درست كردن يا با كودتا مىتواند بشود يا با لشكركشى و گرفتن و اشغال كردن.
سابقهاى در منطقۀ ما نمىديدند كه ملتى قيام كند، روى پاى خودش بايستد، با شعار الله اكبر و بدون به كارگيرى سلاح بتواند يك رژيم تا دندان مسلّح موجود را بشكند و پشتيبانانش، آمريكا و انگليس را از كشور خارج كند. اصلاً چنين فكر نمىكردند. غافلگير شدند. خداوند چشم وگوش آنها را بست تا ملت فرصت پيدا كرد به ميدان آمد. وقتىكه خيابانها پر از نيروهاى مسلمان الله اكبرگو شد، در تهران و بسيارى از شهرهاى كشور ديگر كار از كار گذشته بود و رژيم مجبور شد كه بساطش را جمع كند و فرار كند و آمريكا با التماس و خواهش اجازه خواست از ملت ايران كه از ايران برود بيرون و خيلى هم ممنون مىشد كه نيروهاى انقلاب اسلامى اجازه بدهند او سالم از ايران برود. چنين اتفاقى را شما هيچجا پيدا نمىكنيد. بعد هم متأسفانه تكرار نشد.
آن روز كه اتفاق افتاد، خيلىها فكر مىكردند اين رشته سرِ دراز دارد و به كشورهاى ديگر هم خواهد رفت اما آنها با درسگرفتن از اين انقلاب، برنامهريزى كردند تا اين انقلاب تكرار نشود. با فشارهاى زياد بر روى ايران كه آخرش هم منجر به جنگ 8 ساله شد. ما هميشه تحريم بوديم. هميشه تحت فشار بوديم. هميشه مورد امواج خروشان تبليغات منفى بوديم. ولى نظام، متكى به ارادۀ خداوند و خواست مردم و به حمايت مردم توانست راه خودش را ادامه دهد و تا آن روز همۀ توطئهها را بشكند. البته اين مبارزه براى نظام هزينه داشت. چه جانهاى مقدسى كه رفتند. چه نيروهاى ارزشمندى كه جانباز شدند و چه عزيزانى كه بهكلى مفقود شدند و ما هنوز هيچ خبرى از آنها نداريم و چه رنجهايى كه نيروهاى مقاوم و رزمنده تحمّل كردند با اين توطئهها. با همۀ اينها باز امروز در دنيا يكى از كشورهاى كاملاً مطرح و قابل توجه همين نظام مقدس اسلامى است.
پيشرفتهاى فرهنگى - صنعتى، همراه با مشكلاتى كه مردم صبورانه تحمّل كردند، بايد ادامه پيدا كند و بايد اينراه، بهعنوان يك نمونۀ حاكميتِ اسلام، مشعشع بماند وتلألؤ داشته باشد و اين جز با حضور هميشگى مردم نمىشود.
كسانىكه باعث مىشوند مردم از صحنه بيرون بروند، كسانى كه باعث مىشوند مردم رأى خودشان را كارساز نبينند و هرچه. . . هر راهى كه باعث مىشود كه مردم بهاين دستاورد مهم بىاعتنا باشند، اين خلاف بزرگىاست. اين ظلم بزرگى است به اين جنبش عظيم اسلامىكه دركشور ما اتفاق افتاده. احترامزيادى انقلاب در دنياپيداكرد. ايناحترام بايد محفوظ بماند. شخصيت بزرگىبهايرانداد، اين شخصيت بايد باقى بماند وخداوند هماينگونه نعمتها را بدون امتحان بهكسى نمىدهد؛ وَأَنْ لَيْسَ لِلإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى با آن تلاشها و آن مجاهدتها اينها بهدست آمده، با تلاشهاى ديگرى بايد تداوم پيدا كند وخوشبختانه راه خدا هيچ وقت خسارتبار نيست. انسان در راه خدا هرچه بدهد مضاعفشرا بهدست مىآورد. خسارت وخسران دراين فضا به چشم نمىخورد. ما با اين ديد بهقيام امام راحلمان نگاه بكنيم. با اين ديد بهفداكارى شخصيتهاى حاضر درحادثۀ 15خرداد نگاه كنيم. ما با اين ديد به تاريخ پشت سرمان كه نگاه مىكنيم توجه مىكنيم و از خداوند مى