37
يَا أَيُّهَا الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلي أَدْبارِها أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ وَ كانَ أَمْرُ اللهِ مَفْعُولاً ) .
«برخى از آنان كه يهودياند، كلمات را از جاهاى خود برمىگردانند، و با پيچانيدن زبان خود و به قصد طعنه زدن در دين ]اسلام، با درآميختن عبرى به عربى [ مىگويند: «شنيديم و نافرمانى كرديم؛ و بشنو ]كه كاش [ناشنوا گردى.»
و ]نيز از روى استهزا ميگويند: [ «راعنا» ]كه در عربى يعنى: به ما التفات كن، ولى در عبرى يعنى: خبيث ما، [و اگر آنان ميگفتند: «شنيديم و فرمان برديم، و بشنو و به ما بنگر» ، قطعاً براى آنان بهتر و درستتر بود، ولى خدا آنان را به علّت كفرشان لعنت كرد، در نتيجه جز ]گروهى [اندك ايمان نميآورند.
اى كسانى كه به شما كتاب داده شده است، به آنچه فرو فرستاديم و تصديقكننده همان چيزى است كه با شماست ايمان بياوريد، پيش از آنكه چهرههايى را محو كنيم و در نتيجه آنها را به قهقرا بازگردانيم؛ يا همچنانكه «اصحاب سَبْت» را لعنت كرديم؛ آنان را ]نيز [لعنت كنيم، و فرمان خدا همواره تحقق يافته است. (نسا: 46 و 47)
33. (يَفْعَلُونَوَ إِذْ قالَ مُوسي لِقَوْمِهِ إِنَّ اللهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلين.
قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُون.
قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرينَ.
قَالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَيْنا وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللهُ لَمُهْتَدُونَ.
قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثيرُ الأَرْضَ وَ لا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لا شِيَةَ فيها قالُوا اْلآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوها وَ ما كادُوا؛
«و هنگامى كه موسى به قوم خود گفت: «خدا به شما فرمان ميدهد كه: ماده گاوى را سر ببريد» ، گفتند: «آيا ما را به ريشخند ميگيرى؟» گفت: «پناه ميبرم به خدا كه ]مبادا [ از جاهلان باشم» .
گفتند: «پروردگارت را براى ما بخوان، تا بر ما روشن سازد كه آن چگونه ]گاوى [ است؟» گفت: «وى ميفرمايد: آن ماده گاوى است نه پير و نه خردسال، ]بلكه [ ميانسالى است بين اين دو. پس آنچه را ]بدان [مأموريد به جاى آريد.»
گفتند: «از پروردگارت بخواه، تا بر ما روشن كند كه رنگش چگونه است؟» گفت: «وى ميفرمايد: آن ماده گاوى است زرد يكدست و خالص، كه رنگش بينندگان را شاد ميكند.» .
گفتند: «از پروردگارت بخواه، تا بر ما روشن گرداند كه آن چگونه ]گاوى [باشد؟ زيرا ]چگونگى [اين ماده گاو بر ما مشتبه شده، و ]لى با توضيحات بيشتر تو [ما انشاء الله حتماً هدايت خواهيم شد» .
گفت: «وى ميفرمايد: در حقيقت، آن ماده گاوى است كه نه رام است تا زمين را شخم زند؛ و نه كشتزار را آبيارى كند؛ بينقص است؛ و هيچ لكهاى در آن نيست.» گفتند: «اينك سخن درست آوردى.» پس آن را سر بريدند، و چيزى نمانده بود كه نكنند. (بقره، 71 - 67) .
34. وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسي لَنْ نَصْبِرَ عَلي طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الأرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذي هُوَ أَدْني بِالَّذي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُون ) .
35. آل عمران: 183
36. نساء: 49
37. مائده: 18
38. بقره: 111
39. همان: 135
40. همان:140
41. مغازى واقدى، ج1، ص273؛ عاملى، جعفر مرتضى، الصحيح من سيرۀ النبى الأعظم، ج6، ص28، به نقل از دلائل النبوۀ لأبى نعيم، صص428 و429
42. ( ثُمَّ أَنتُمْ هَؤُلاَءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَرِهِمْ تَظَهَرُونَ عَلَيْهِم بِالاِْثْمِ وَالْعُدْوَنِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَرَى تُفَدُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَبِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْض فَمَا جَزَآءُ مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْي فِي الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَمَةِ يُرَدُّونَ إِلَي أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللهُ بِغَفِل عَمَّا تَعْمَلُونَ ؛
] ولى [باز همين شما هستيد كه يكديگر را ميكشيد، و گروهى از خودتان را از ديارشان بيرون ميرانيد، و به گناه و تجاوز، بر ضد آنان به يكديگر كمك ميكنيد. و اگر به اسارت پيش شما آيند، به ]دادن [فديه، آنان را آزاد ميكنيد، با آنكه ]نه تنها كشتن، بلكه [بيرون كردن آنان بر شما حرام شده است. آيا شما به پارهاى از كتاب ]تورات [ايمان ميآوريد، و به پارهاى كفر مىورزيد؟ پس جزاى هر كس از شما كه چنين كند، جز خوارى در زندگى دنيا چيزى نخواهد بود، و روز رستاخيز ايشان را به سختترين عذابها باز برند، و خداوند از آنچه ميكنيد غافل نيست (بقره: 85) .
الَّذِينَ عَهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّة وَهُمْ لاَيَتَّقُونَ ) ؛
همانان كه از ايشان پيمان گرفتى ولى هر بار پيمان خود را ميشكنند و ]از خدا [ پروا نميدارند (انفال: 56) .
43. جمعه: 5
44. المفصل، ج6، ص557