130توسعۀ قطارهاى ياد شده براى اين كار بهتر است.
12. شايسته است پايانه‌هاى مجهّزى براى پارك ماشين‌هاى شخصى، در خارج از محوطۀ مقدس حرم (فضاى اجراى مراسم) پيش‌بينى گردد و براى رفت و آمد زائران از پايانه به محل مراسم، سرويس‌هاى حمل و نقل خاص در نظر گرفته شود.
13. پس از اجراى اين طرح، از تردّد وسايل نقليۀ شخصى در آن مسير جلوگيرى شود.
به اين ترتيب رفت و آمدهاى غير ضرورى در اين مسير كاهش يافته و به شدت محدود مى‌شود. اين كار را مى‌توان از شبكه راه‌هاى منتهى به عرفات، پايانه‌هاى واقع در مزدلفه و غالب پل‌ها و راه‌هاى جديد احداث شده در منا و حتى تونل‌هاى جديد آغاز كرد. حتى با كم شدن سواره‌روها مى‌توان از آن جاها، براى نصب چادر و يا ديگر تجهيزات متحرك، در ايام حج استفاده كرد.
اسكان حجاج
14. از آنجا كه اسكان حجاج در عرفات و منا، همچنان در چادر است، شايسته است از لحاظ زيبايى و فنى، در هرچه بهتر شدن اين چادرها دقت لازم به عمل آيد؛ مثلاً در نصب چادرها طناب به كار نرود و از بهترين نوع رنگ‌ها در داخل آن استفاده شود و نيز از مواد ضدّ حريق به كار رود.
15. بهتر است مطوّف‌ها (رؤساى كاروان‌ها) خيمه‌هاى خود را گروهى برپا كنند؛ به‌طورى كه در هر يك از آن‌ها 250 زائر، به همراه يك مسؤول، كه خودِ مطوّف مى‌تواند رييس كاروان هم باشد، جاى گيرند.
16. اسكان حجاج در عرفات، همانند قديم و با استفادۀ درست از زمين‌هاى فراوانِ موجود، انجام گيرد؛ به‌گونه‌اى كه در هر هكتار حدود 2000 تا 3000 حاجى جاى گيرند.
همچنين مى‌توان با حذف موارد غير ضرور؛ مانند خيمه‌هاى پليس و يا محل فرود بالگردها، وضعيت را بهتر كرد.
17. همچنين بايد تمام بناهايى كه در عرفات، بعد از سال 1950 ايجاد شده، به خيمه‌هايى بزرگ تبديل گردد و همان شكل ظاهرى چادرها را داشته باشد. نمونه‌اى از اين بناها، كه بايد به چادرهاى بزرگ تبديل شوند، دو سالن بزرگ موجود است كه از لحاظ فنى