125جمعيت انبوهى، از 5/1 تا 2 ميليون نفر، در زمان محدود (تقريباً 6 ساعت) به رمى جمرات اقدام كنند و يا جمعيتى كه پس از رمى جمرات براى طواف هجوم مى‌آورند.
ب) راه‌هاى جديد ايجاد شده و نيز روش‌ها و وسايل حمل و نقل حجاج جهت انجام فرايض مناسب نيست.
ج) تمام امكانات جادهى، تا بالاترين ظرفيت خود و حتى بيش از آن پر مى‌شوند و به‌علاوه زيرساخت‌هاى مربوط، به خصوص از لحاظ بهداشتى، جدّاً ناكافى است. همانطور كه مى‌دانيم در قوانين شرع، هيچ قانونى براى كنترل و يا كاهش مقدار حجاج و ثابت نگه‌داشتن آن در يك اندازۀ معين وجود ندارد، لذا چاره‌اى جز اسكان تمام زائرانى كه مى‌خواهند به حج بيايند وجود ندارد. بنا براين، به نظر مى‌رسد در چنين وضعيتى كاهش داوطلبانۀ حجاج ضرورى باشد. ضمن آن‌كه جهت‌گيرى زيرساخت‌ها به سمت افزايش امكانات براى جادهى زائران و وسايل حمل و نقل مى‌باشد. و تا امروز ثابت شده است كه بهترين شيوۀ نقل و انتقال حجاج از مكه به عرفات (11 - 5 كيلومتر) حركت و طى مسير به شيوۀ پياده‌روى است و بهترين شيوۀ اقامت آنها هم سكونت در شهرهاى چادرى است. با اين ديدگاه شهرهاى چادرى همچنان موقعيت خود را در جادهى حجاج حفظ خواهد كرد.
بنابراين، بايد كارى كرد كه شيوۀ حركت حجاج به سمت عرفات، مانند قبل، به‌صورت پياده باشد و البته بايد انجام اين كار به‌گونه‌اى باشد كه با روش‌هاى مدرن عصر جديد مطابقت كند.
احياى شيوه‌هاى قديم اسكان
كارهايى كه بايد براى احياى روش‌هاى قديم اسكان و نقل و انتقال حجاج انجام شود، عبارت‌اند از:
1. ايجاد راهى از جبل الرحمه تا حرم براى حركت پياده‌ها، كاملاً جدا از مسير سواره‌رو؛ به‌طورى كه حاجى‌ها ترجيح دهند به جاى حركت با ماشين، از مسير پياده‌رو استفاده كنند ضمن آن‌كه هر قدمى هم كه برمى‌دارند در راه خدا است و مأجور خواهند شد.
2. مسير داراى پياده‌رو مجهز به سايبان و همچنين داراى محل‌هايى براى نماز و استراحت و نوشيدن آب و خريد.