172روايت شده كه وقتى براى آن حضرت منبرى ساختند، از آن ستون ناله‌اى برخاست و به همين دليل به آن ستون «حنانه» نيز گفته‌اند.
ستون توبه؛ آن را ستون ابو لبابه نيز مى‌نامند. پس از شكست بنو قريظه، ابو لبابه به‌خاطر گناهى كه مرتكب شد، مورد بى‌توجهى پيامبر صلى الله عليه و آله و ياران آن حضرت قرار گرفت و سرانجام خود را به ستون مسجد بست تا آن‌كه آيه‌اى در پذيرفته شدن توبۀ او به رسول خدا صلى الله عليه و آله نازل گرديد.
ستون محرّس؛ على عليه السلام در كنار اين ستون مى‌ايستاد و از رسول خدا محافظت مى‌كرد. اين ستون به «استوانه على عليه السلام» نيز مشهور است؛ زيرا جايگاه نماز آن حضرت بوده است.
ستون وفود؛ رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله هيأت‌هاى نمايندگى و سياسى و سران قبايل را در كنار اين ستون به حضور مى‌پذيرفتند و با آنان ديدار مى‌كردند.
ستون سرير؛ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در كنار اين ستون تختى از شاخه‌هاى خرما مى‌گذاشت و شب بر روى آن استراحت مى‌كرد. زمانى كه مسجدالنبى ساخته شد، سه در براى ورود و خروج مردم ساختند.
برخى از اصحاب نيز در حاشيۀ مسجد خانه ساخته، درى به درون مسجد باز كردند. در سال سوم هجرت، قبل از غروۀ اُحد بود كه به‌دستور پيامبر صلى الله عليه و آله همۀ درهاى خانه‌ها، به‌جز در خانۀ على عليه السلام به مسجد بسته شد. تعداد درهاى مسجد در امتداد زمانى تغييراتى يافته است.
مشهورترين آن‌ها عبارت‌اند از:
1. باب الرحمه
2. باب جبرئيل.
3. باب السلام
4. باب النساء.
با توسعه‌هاى اخير، مسجدالنبى هم‌اكنون داراى هفت در است.
اين مسجد 27 صحن دارد، 1كه دو صحن آن داراى 12 چادر با ارتفاع 14 متر است و هر چادر 10 تن وزن دارد و 90 ثانيه طول مى‌كشد كه چادرها باز يا بسته شوند. و داراى 6 ستون است كه وزن هر ستون 10 تن مى‌باشد. پاركينگ مسجدالنبى تعداد 4444 ماشين را در خود جاى مى‌دهد و تعداد ستون‌هاى مسجد 2104 عدد مى‌باشد.
گنجايش مسجدالنبى هم‌اكنون بالغ بر 700 هزار نفر و ظرفيت پشت‌بام آن بالغ بر 90 هزار نفر است.
ساعت 10شب دعاى كميل در بين‌الحرمين برگزار شد. حضور زائران