71و در ادعيه ديگر، به نام خضر عليه السلام تصريح شده و آمده است كه او عالم به چنين سرّى از اسماى الهى بوده؛ چنانكه در دعاى شب عرفه آمده است:
«. . . وَ بِالاسْمِ الَّذِي مَشَى بِهِ الْخِضْرُ عَلَى قُلَلِ الْمَاءِ كَمَا مَشَى بِهِ عَلَى جَدَدِ الْأَرْضِ» . 1«. . . خداوندا! تو را سوگند به آن نامى كه خضر با آن بر گردۀ درياها راه رفت؛ چنانكه بر جادههاى زمين رفت.»
لذا در ادبيات عرفانى، خضر راهنماى گم گشتگان بيابان و كشتى شكستگان دريا است.
حافظ گفته است: دريا و كوه در ره وش خسته و ضعيف
و در دعايى كه جبرئيل عليه السلام به پيامبر آموخت چنين آمده است:
«. . . وَ بِالاسْمِ الَّذِي مَشَى بِهِ الْخِضْرُ عليه السلام عَلَى الْمَاءِ فَلَمْ يُبْتَلَ قَدَمٰاهُ. . .» 2«. . . سوگند به نامى كه خضر عليه السلام با آن بر روى آب مىرود و پايش تر نمىشود. . .»
و به همين تعبير پيامبر بزرگوار اسلام در دعايى كه به على عليه السلام آموخت، از خضر عليه السلام ياد مىكند. 3نامى كه عرش و عرشيان را به اهتزاز در مىآورد
«وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي يَهْتَزُّ لَهُ عَرْشُكَ. . .» 4«به آن نامى كه عرش تو براى آن به اهتزاز در مىآيد.»
عرش چيست؟
كلمۀ «عرش» كه در مورد بارى تعالى بهكار رفته و منتسب به او - جلّ و علا - است، به