70گفتنى است اسرار اسماء الهى، براى كسى، جز اولياى الهى آشكار نيست و شايسته آن است كه با دعاهاى تعليمى از ناحيۀ مقدسۀ آنان، خدا را بخوانيم و شايد اين راز آن است كه فرشتگان مقرّب نيز هنگام تنزل در اين نشئه از عالم، پيامبران را تعليم مىدادند كه چگونه و با چه نامهايى حق را بخوانند و ادعيۀ مأثوره از امامان معصوم چه ذخيرۀ گرانبهايى است كه اين نياز را بر مىآورد.
نداى خضر عليه السلام
«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي يُمْشَى بِهِ عَلَى طَلَلِ الْمَاءِ. . .» .
«خدايا! تو را به آن نامت مىخوانم كه با آن بر پشت درياها راه مىروند، همچنانكه با آن راههاى زمينى را طى مىكنند.»
در منابع دينى، شخصى كه چنين نامى به زبان آورده و اين كار شگفت از او سرزده، حضرت خضر عليه السلام است. او در سنت اسلامى، از اوليا و در برخى منابع، از انبيا محسوب شده است. 1و طبق تأويل و تفسير آيۀ كريمۀ: فَوَجَدَا عَبْداً مِنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَ عَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً 2خضر عليه السلام را از بندگان مورد رحمت خداوند، تعليم يافتۀ حق و مرشد و راهبر موسى عليه السلام شمردهاند، تا آنجا كه عرفا او را مظهر و نمايندۀ علم باطن و حقيقت، كه خداوند به اوليايش مىآموزد، دانستهاند. 3