214كشور عظيم اسلامىاست، تعبير به «رژيم شرور» مىكند. واقعا حملهاى است كه خيلى گستاخى مىخواهد كه يك كشور مطرود و غصبى دنيا، در آن مجمع بين المللى با حضور 56 كشور اسلامىاينجورى به يك كشور مسلمان اهانت كند و كسى هم چيزى نگويد. واقعا ما مسلمانها چه بر سر خودمان آوردهايم؟ مسأله فلسطين يك دمل چركين ماندگار در جهان اسلام شده است. با اين تفرقهها نمىتوانيم مسأله فلسطين را حل كنيم.
مسأله خود ما. ما يك كشور مسلمانى هستيم در مقابل ديگران كه امروز مسلح شدهاند به انواع سلاحها و قدرتها، مىدانيم مسألهاى مثل مسأله هستهاى مطرح مىشود، دنياى اسلام به خاطر تفرقه خودش حاضر نيست در كنار عضوى از اعضاى خودش بماند براى اينكه دانشى را بومى كنيم و در دنياى اسلام از اين دانش همه مسلمانان بهره ببرند.
ديگر بحث سلاح نيست، بحث يك دانشى است كه مبناى بسيارى از دانشهاى ديگر است. شايد اگر مسلمانان جهان متحد بودند، خيلى بهتر از اين مىتوانستيم از حقوق هستهاى مان دفاع كنيم. كشورهاى اسلامى داراى 56 راى هستند. در شوراى حكام تعداد زيادى از اعضاى كشورهاى اسلامى وجود دارند. كمى كه مراوده مىكنيم آثارش را مىبينيم. ديروز براى اولين بار اتحاديه عرب حداقل حمايت كرد، تأييد كرد راه ايران را، حق ايران را. قبلا اين كار را نمىكردند. حالا بعضى ها تفسير مىكنند چون ما اينجا حرف زديم، توضيح داديم، كارمان را روشن كرديم، هرچه مىخواهد باشد، آنچه مهم است اين است كه مىشود. بايد اين راه را برويم. راه هاى ديگر را نرويم. اين كه گفته شد يا جلو آنها را بگيريد يا به ما اجازه بدهند ما حرف بزنيم. اينجورى جواب نمىدهد ما حرف بزنيم. جوابها هميشه داده شده، كتابها پر است. در همه جا شما مىبينيد، ولى از توى دعوا چيزى در نمىآيد. متعصب هايى كه خودشان را منفجر مىكنند براى اينكه تعدادى شيعه را بكشند اينها آنچنان تعصبى دارند كه ديگر با كتاب و اينها از راهشان برنمىگردند. چه رسد به جواب و آن هم با جوابهاى تند. ما در قرآن آيهاى داريم كه خيلى مىتواند براى ما آموزنده باشد: وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ. . . . 1به مسلمانها مىگويد شما به اين بتها و مقدسات مشركين اهانت نكنيد، فحش ندهيد، چون اگر كرديد آنها هم به خدا فحش مىدهند. خوب! فحش دادن به بت چيزى براى ما درست نمىكند، اما وقتى يك انسانى حتى حقير به خداوند فحش بدهد، دنيا مىلرزد. ما