124
حج در گلستان سعدى
دكتر محمد علاءالدين منصور 1/ ترجمه: جواد محدثى
پيش درآمد:
خدا را سپاس و ستايش. درود بر بندگان برگزيدۀ او و سلام بر آخرين انسانِ برگزيده؛ حضرت محمد مصطفى صلى الله عليه و آله.
مناسب مىبينم كه در طليعۀ اين بررسى، زندگينامۀ بسيار فشردهاى از پديدآورندۀ اديب گلستان، تقديم بدارم. كنيهاش «ابوعبداللّٰه» ، نامش «مشرفالدين مصلحالدين» و تخلّص شعرى او «سعدى» است كه برگرفته از نام ممدوحش اتابك سعدبن زنگى است. زادگاه و آرامگاهش در شيراز است.
در سال 580ه. در خانوادۀ دانش و دين بهدنيا آمد و در سال 690ه، يعنى در سن بيش از يك قرن درگذشت.
فرهنگ شيخ سعدى، فرهنگى ادبى - اسلامى است كه آن را در ديوان بزرگ خود، كه دربردارندۀ شش رساله به نثر و يك مثنوى بهنام «بوستان» و كتاب نثر ديگرى بهنام «گلستان» است، نيز تعدادى قصيدههاى عربى و فارسى و سرودهها و غزلياتى در پند و حكمت و عشق الهى است.
سعدى را به «افصح المتكلّمين» و پادشاه سخن لقب دادهاند. وى به ممالك و شهرهاى زيادى سفر كرد و مردمان بسيارى را ديد و پس از سير و سفر به