38حمويه» را مخالف با عقيدۀ اسلامى تشخيص داده بودند، به مخالفت با او برخاستند و از قاضى «دمشق» خواستند كه او را محاكمه كند.
ابنكثير در تاريخ خود به نام «البداية والنهايه» در حوادث سال 698 مىنويسد:
گروهى از فقها بر ضدّ او قيام كردند و از جلالالدين حنفى خواستند كه او را به محكمه بطلبد ولى او از حضور خوددارى كرد، سرانجام ابنتيميه در دمشق بهعنوان دارندۀ عقيدۀ منحرف معرفى گرديد، ولى چون او در نشر عقيدۀ خود پافشارى مىكرد و رسالۀ ديگر او به نام «الواسطيه» نيز داراى انحرافاتى بود، سرانجام پس از چند جلسه، كمالالدين زملكانى با او به بحث و گفتگو نشست و محكومش ساخت. نتيجه اين شد كه ابنتيميه در سال 705 به مصر تبعيد و زندانى گرديد. 1اخيراً مناظرهاى ميان دو عالم سنى انجام گرفت؛ يكى طرفدار ابنتيميه و ديگرى مخالف او. اين مناظره از كانال تلويزيونى «المستقله» ، از طريق ماهواره پخش مىشد، طرفدار ابنتيميه مدّعى بود كه زندانى شدن ابنتيميه به خاطر مسائل عقيدتى نبوده، بلكه به خاطر مسألۀاى فقهى بوده و آن اينكه: سه طلاقه كردن زن - بر خلاف فقهاى اهل سنت در يك مجلس - حكم يك طلاق دارد.
يادآور مىشويم اين ادّعا درست بر خلاف گفتار شاگرد او، ابنكثير شامى است كه در تاريخ خود - به نحوى كه بيان گرديد - آورده است.
مورّخان اتفاق نظريه دارند كه محكوميت او به خاطر مطالب دو رسالۀ «حمويه» و «واسطيه» است و در اين دو رساله، مسائل فقهى مطرح نبوده و هرچه بوده مربوط به عقيده، بهخصوص «صفات خبريه» بوده است. 2اين تنها مورد نيست كه وى محكوم به تبعيد و زندان شد. او بارها اين راه را پيمود و سرانجام در سال 726، روانۀ زندان گرديد و در سال 728، در زندان جان سپرد.
تفرقهافكنى در سختترين وضعيت
پيشتر يادآور شديم كه مجموع چهار قرن، براى جهان اسلام سختترين و شديدترين سالها بود. وى عقيدۀ خود دربارۀ