170المستقيم، نعمةاللّٰه، مطاع، مطيع، رسول الثقلين، خاتم الرساله، خاتم النبيين، صفى اللّٰه، كليم اللّٰه، حبيباللّٰه، رسولالرحمه، متقى، يس، طاها، طيب، مطهّر، احمد، محمد، وحيد، رسول الامم، مدّثر و. . . .
بعد از ظهر سه شنبه 17/4/82
آمادۀ احرام مىشويم، پس از غسل، لباسهاى خود را بيرون مىآوريم و جامۀ سفيد احرام بر تن مىكنيم. اين جامه نمادى از رها شدن، بىرنگى، ساده شدن و به خدا پيوستن است. گويا داريم سفر آخرت را تمرين مىكنيم. كندن جامههاى دنيوى و پوشيدن لباس ديدار. لباسى كه لبيك را به همراه دارد و انسان را آمادۀ رفتن تا بىنهايت مىكند.
لباسى كه تمامى تعيّنها، مالكيتها، دوست داشتنها، خودپسندىها و تشخصها را كنار مىريزد و اكنون اين لباس به تن ماست و ما آمادۀ سوار شدن بر بال فرشتگان تا به معراجى روحانى رويم.