109سازمان‌هاى ذى‌ربط در امر حج و زيارت در يك محل مجتمع شود، از مشكلات عديده و اتلاف وقت زياد جلوگيرى گرديده، براى رفاه و آسايش زائران گام استوارى برداشته مى‌شود؛ به‌طورى كه اگر شخص زائر به سازمان مراجعه كند، در ظرف اندك زمانى بتواند با چندين سازمان و مؤسسۀ مربوط ارتباط برقرار نموده و با رضايت از اينكه كارش در اسرع وقت انجام گرفته، سازمان را ترك كند؛ چنانكه مشهود است، سياست‌هاى فعلى كشور نيز همين هدف را مدنظر دارد كه كاربرى ساختمان‌هاى ادارى، بگونه‌اى طراحى شود كه مراجعه كنندگان با حضور در يك مكان بتوانند در حداقل زمان ممكن، همۀ كارهاى خود را به انجام رسانند. از اين‌رو، به دليل اهميت عملكردىِ اين سازمان در نظام مقدس جمهورى اسلامى ايران، ضرورت احداث بنايى درخور، كه شكل و ساختار آن با چند و چونِ كارِ سازمان هماهنگ باشد، كاملاً محسوس بود. چنين بنايى مى‌بايست هم از قابليت لازم براى مجموعۀ نيروهاى سازمان و چندين ارگان و مؤسسه ذى‌ربط برخوردار باشد و هم داراى امكانات و تأسيسات كافى براى پاسخگويى به نيازهاى ادارى حال و آينده درنظر گرفته شود. ضمن اينكه طرح و نماى بيرونى اين بنا مى‌بايست نمايانگر وظايف و سياست‌هاى سازمان، در نظام جمهورى اسلامى ايران باشد.
با الهام از اين واقعيت كه «بناى ادارى اين سازمان فرهنگى و اعتقادى بايد به مثابۀ نمادى از فرهنگ، بينش، هنر و تمدّن ايران اسلامى در گذشته و حال باشد» طراحى چنين بنايى با اهميت و حساسيت زيادى در سال 1362 آغاز گرديد.
در آغاز با تمسك به آيۀ شريفۀ . . . وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ. . . و با عنايت به اين مطلب كه «همه‌چيز را همگان دانند» مقرر گرديد براى دستيابى به كامل‌ترين و بهترين طرح، از همۀ كارشناسان و متخصصان در اين زمينه نظرخواهى گردد. از اين‌رو، اهداف سازمان و ويژگى مورد نظر در طراحى ساختمان به‌شرحى كه ذيلاً مى‌آيد، طى اطلاعيه‌اى كه از طريق جرايد كشور چاپ و منتشر گرديد، به آگاهى همگان رسيد تا در يك فضاى معنوى، با رقابت سالم، از طريق مسابقه، جامع‌ترين و مناسب‌ترين طرح، انتخاب و به مرحلۀ اجرا گذاشته شود.