78
آخرين سخن
از بررسى بحثهاى گذشته به اين نتيجهها دست مىيابيم:
1 - نه تنها دليلى بر لزوم اصابت سنگريزهها به ستونها، از نظر فقه اسلامى؛ اعم از فقه شيعه و اهل سنّت در دست نيست؛ بلكه كفايت رمى ستونها، اگر سنگريزهها در دايرۀ اطراف ستونها نيفتد، محلّ تأمّل است، همانگونه كه گروهى از فقها به آن تصريح كردهاند.
آنچه مسلّم است، كفايت پرتاب سنگريزهها در همان دايرۀ اطراف ستونهاست (به واژۀ پرتاب دقّت شود) .
2 - بنابر آنچه شرح داده شد، حُجّاج محترم نبايد به خود زحمت دهند و به استقبال خطرات مختلف بروند و ستونها را رمى كنند، بلكه به راحتى مىتوانند هفت سنگ كوچك به دايرۀ اطراف ستونها پرتاب كنند و بىدرنگ از محل دور شوند و راه را براى بقيّه بگشايند.
3 - هرگاه پرتاب به سوى حوضچهها را نيّت كرده و سنگها احياناً به ستونها بخورد و در پاى آن بيفتد كافى است، ولى اگر سنگ بعد از اصابت به ستونها به خارج از محيط جمره بيفتد كافى نمىباشد و بعضى صريحاً به اين مطلب فتوى دادهاند.
حُجّاج محترم نبايد به خود زحمت دهند و به استقبال خطرات مختلف بروند و ستونها را رمى كنند، بلكه به راحتى مىتوانند هفت سنگ كوچك به دايرۀ اطراف ستونها پرتاب كنند و بىدرنگ از محل دور شوند و راه را براى بقيّه بگشايند.
4 - هرگاه از طبقۀ بالا رمى كنند و سنگ را به حوضچههايى كه در طبقۀ بالا قرار دارد پرتاب كنند، كافى است؛ زيرا حوضچههاى بالا به صورت قيفى ساخته شده و سنگها را به حوضچههاى پايين منتقل مىكند.
5 - سزاوار است همۀ محقّقان اسلامى، اين مسأله را مورد بررسى قرار دهند و هرگاه