169و متمسك به مشكلات مذهبى و عقيده‌اى گرديده و اظهار داشته است ممكن است هيئت علمى ايرانى در اين زمينه با علماى ما وارد مباحثه شده و آن‌ها را با ادلّه شرعيه متقاعد نمايند و يا خود مجاب شوند و نتيجةً عدم امكان اين امر را؛ يعنى احياى قبر را خاطرنشان نساخته است و اين‌جانب نيز در مطالعاتى كه در اين مدت به‌عمل آورده‌ام، چنين استنباط كرده‌ام كه علماى وهابى در عقايد خود بسيار متعصب و در امور مذهبى بر هيئت حاكمه مسلط مى‌باشند و تصور نمى‌رود در زمينۀ ساختن و پوشانيدن قبور موافقت بنمايند.
ولى به‌طورى‌كه در آن گزاش عرض شده است، فعلاً در نظر دارم در باب ساختن سايه‌بانى در بقيع، در مقابل قبور ائمۀ اطهار عليهم السلام، مانند سايه‌بان ميان صفا و مروه مذاكره نموده، اگر بتوانم تا اين اندازه موافقت آن‌ها را تحصيل نمايم، به عقيدۀ بنده قدم بزرگى خواهد بود؛ زيرا ممكن است در ضمن ساختن
با متصدّيان و مهندسين توسعۀ حرم شريف و ديگران، جداگانه مذاكره نموده و تأكيد شد كه فعلاً با ساختن سايه‌بان شايسته‌اى حتى‌المقدور در تنظيف و ترتيب آن محوطه نيز اقدام نمايند.
چنين سايه‌بانى، محوطۀ قبور را هم سنگ‌فرش نموده، از صورت حاليه خاكى، خارج نموده و اين مذاكره را در اولين فرصت مناسب با شخص خود امير فيصل خواهم نمود.
اين بود نظريۀ اين‌جانب در باب مذاكرات بقيع. حال هرطور دستور مى‌فرماييد از اين‌قرار مذاكره نموده، نتيجه را به‌عرض خواهم رسانيد، لذا خواهشمندم تا قبل از مراجعت ايشان از ايطالى 1نظر عالى را ابلاغ نماييد.
گزارش دبير اوّل سفارت
به‌دنبال اين گزارش، مجدداً در تاريخ 20/1/1331 دبيراول سفارت ايران در جده، آقاى كاظم آزرمى، گزارشى به اين شرح به تهران مخابره مى‌كند:
شماره محرمانه:8
تاريخ: 20/1/1331
محرمانه
وزارت امور خارجه
در تعقيب گزارش محرمانۀ