137تحرير نامه (1222 ه.) «بداى بن بدوى» پس از تسخير «ينبوع البحرى» در صدد محاصرۀ مدينۀ منوّره، هجرتسراى پيامبر صلى الله عليه و آله برآمد و هجوم گستردهاى را با لشكرى جرّار، از سوى باب «عنبريّه» ، به اين شهر آغاز كردند كه با قافلۀ حجاج شامى روبهرو شدند.
آب چاهى كه از عصر رسالت پناه در حرم مطهر پيامبر و در قسمت روضۀ منوّره بود و از قرنها پيش آبش تلخ و غير قابل شرب شده بود، از لطف و عنايت پروردگار شيرين و مطبوع گرديد و همۀ اهالى مدينه را تا رفع محاصره از بىآبى نجات داد.
حجاج شامى و نيروهاى انتظامى كه آنان را همراهى مىكردند، به دستور «عبداللّٰه پاشا» امير الحاج قافلۀ شام، به مدت دو ساعت با وهابيان درگير شدند و سپاه «بداىبن بدوى» را تار و مار ساختند و حدود 200 نفر از اشقياى وهابى را به خاك مذلّت انداختند.
تا هنگامىكه عبداللّٰه پاشا مشغول انجامفريضۀ حجوزيارتحرمين شريفين بودند، اهالى مدينه تا حدى از هجوم وهابيان در امان بودند، ليكن به مجرد اينكه قافلۀ شام از مدينۀ منوّره فاصله گرفت، بداى بن بدوى مدينۀ منوّره را محاصره كرد و سه دهكدۀ «قبا» ، «عوالى» و «قربان» را به تصرّف خود درآورد.
آنگاه دو سنگر مستحكم بنياد نهاده، نگهبانانى بر آنها گمارد. همۀ راههاى ورودى مواد غذايى را بست، بستر چشمۀ «زرقا» را ويران نمود. به اين وسيله اهالى مدينه را دچار قحطى، گرانى و بىآبى كرد.
معجزهاى بزرگ
در آن هنگام كه بداى بن بدوى مسير چشمۀ زرقا را ويران كرد و اهالى مدينه را به تشنگى و بىآبى مبتلا ساخت، آب چاهى كه از عصر رسالت پناه در حرم مطهر پيامبر و در قسمت روضۀ منوّره بود و از قرنها پيش آبش تلخ و غير قابل شرب شده بود، از لطف و عنايت پروردگار شيرين و مطبوع گرديد و همۀ اهالى مدينه را تا رفع محاصره از بىآبى نجات داد.
ايّام محاصره مدّتىبس طولانى شد