70آنقدر شده بود كه جز در موارد معين، كمتر نتيجه داشت. خود من هم مشمول التفات شدم و نامهاى با خط خود به «سيد باقر كاظمى» وزيرامور خارجۀ وقت نوشتند و در آن، از خانواده و من و از آشنايىام به زبان عربى و به بعضى معلومات و مباحث مربوط به جهان اسلام و عرب به نيكى ياد كردند كه فكر مىكنم دربايگانى وزارت خارجه محفوظ باشد.
اين نامه موجب شدكه برخى از رؤساى ادارات آن وزارتخانه از من بخواهند كه آنان را به خدمت آيتاللّٰهكاشانى ببرم. 1آقاى كاظم ازرمى كاردار سفارت ايران در جده نيز در تاريخ 22/7/1331 در سند شماره 709، گزارش مبسوطى از سفر مرحوم آيتاللّٰه كاشانى به تهران مخابره كرده است كه توجه خوانندگان محترم را به مشروح آن، در بخش دوّم و در شمارۀ 44 فصلنامۀ «ميقات حج» جلب خواهيم كرد.
پىنوشتها: