141محدّث نورى گويد: حق آن است كه قبر وى در عريض است آن‌چنانكه معروف است در ميان مردم مدينه. 1گفتنى است، نويسنده اين سطور، در چند سال پيش، عازم سفر حج بودم كه براى خداحافظى به محضر استاد فرزانه، حضرت آيت اللّٰه حسن زادۀ آملى (زاده اللّٰه حسنا) رسيدم، ايشان فرمودند: به مدينه منوره كه مشرف مى‌شويد، به زيارت قبر على‌بن جعفر عليه السلام در عريض برويد.
ساختمان مقبره در گذشته و حال
مقبرۀ على‌بن جعفر در عريض در گذشته معمور و آباد بوده است. علاّمه سيد محسن امين گويد: مقبرۀ او در عريض داراى قبله‌اى عالى و زيارتگاه است. 2محدّث نورى گويد: در بعضى از سفرها ما در عريض در زيارتگاه على‌بن جعفر منزل كرديم و بر آن قبه‌اى است عالى. 3رفعت پاشا، اميرالحاج مصريان، در كتاب ذى قيمت و پربار خود (مرآت‌الحرمين) مى‌نويسد: از ضريح‌هايى كه خارج بقيع هستند. . .
ضريح على عريضى است كه در شرق مدينه واقع است، به فاصلۀ يك ساعت راه. 4بنابر اين، دانسته مى‌شود كه آن مقبره در گذشتۀ نه چندان دور، و پيش از تسلّط وهابيت بر حرمين شريفين، آباد و محل آمد و شد زائران و منزلگه عاشقان ولايت بوده است و ليكن پس از آن مقابر بزرگان و اماكن تاريخى بسيارى ويران گرديد كه يكى از آن‌ها مقبرۀ على‌بن جعفر است.
اكنون مقبره، به اندازۀ يك اتاق بى‌سقف و بدون در - كه جاى در آن را با بلوك سيمانى چيده‌اند - در كنار تك منارۀ مسجد قديمى و متروك عريض مشاهده مى‌شود.
به جز على‌بن جعفر، كسى ديگر از بزرگان دين و امام زادگان را نمى‌شناسيم كه در عريض مدفون باشد.
بسيار شايسته است شيعيان كه به مدينة النبى صلى الله عليه و آله مشرف مى‌شوند، به عريض هم بروند؛ هم براى زيارت على‌بن جعفر عليه السلام و هم براى ديدار از سرزمينى كه روزگارى دراز محل آمد و شد و زندگى و عبادت اولياى خدا و ائمۀ