96خدايا! آن را علم سودمند و رزق فراوان و شفاى هر درد و بيمارى قرار ده.»
و نيز حضرت صادق عليه السلام توصيه كرد:
از آب زمزم بنوشيد و بر سر وپشت و شكم خود بريزيد و آن دعا را بخوانيد؛ زيرا نقل شده كه وقتى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به زمزم نظر مى‌كردند، مى‌فرمودند: «اگر براى امّت من موجب مشقّت نمى‌شد، يك يا دو دلو بزرگ از آن مى‌كشيدم.» 1و از سخنان امير مؤمنان عليه السلام است كه:
«الاطّلاع في بئر زمزم يذهب الداء فاشربوا من مائها ممّا يلي الركن الذي فيه الحجر الأسود. .» 2
«نگريستن به چاه زمزم درد را از ميان مى‌برد. پس، از آن آب بنوشيد از آنسويى كه به طرف ركن حجرالأسود است. . .»
دعوات راوندى از ابن عباس چنين آورده است:
«خداوند آبهاى خوشگوار را قبل از روز قيامت بالا مى‌برد مگر زمزم را. آب زمزم تب و سردرد را بهبود مى‌بخشد و نگريستن به آن، چشم را شفاف مى‌كند و هر كس آن را به قصد شفا بنوشد خدايش شفا دهد و هر كس براى رفع گرسنگى بنوشد خدايش سير گرداند.» 3افزون بر گفتار پيشوايان اسلام، سيرۀ عملى آنان نيز، چنانكه ملاحظه كرديم، نوشيدن از آب زمزم، متبرّك شدن و بر بدن پاشيدن بوده است.
على بن مهزيار گويد: ابوجعفر ثانى (امام محمّد تقى عليه السلام) را ديدم كه در شب زيارت (شب يازدهم ذى‌حجّه) طواف نساء گزاردند و پشت مقام ابراهيم نماز خواندند. سپس داخل زمزم شده، با دست خود از دلوى كه به طرف حجرالأسود بود، آب برداشتند و نوشيدند و بر قسمتى از بدن خود پاشيدند و سپس دو بار ديگر به زمزم رفتند.
على بن مهزيار مى‌افزايد: برخى از ياران ما به من خبر دادند در سال بعد نيز امام را ديدند كه همين گونه عمل كرد. 4شيخ صدوق گويد: در روايات آمده است كه هر كس از آب زمزم بنوشد شفا يابد. عارضۀ بيمارى‌اش برطرف گردد و زمانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مدينه بودند مى‌خواستند كه از آب زمزم براى حضرتش هديه آورند. 5منابع اهل سنّت و شفابخشىِ زمزم
دارقطنى و حاكم، از قول ابن عباس و او از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه فرمود: